เมื่อ 10 นาทีก่อน... ปากทางเข้าหมู่บ้านเซี่ยงหยาง
“รีบ ๆ กันหน่อยโว้ย! ของกิน ของดื่ม ของใช้ อะไรขนได้ก็ขนไปให้หมด!”
“พวกแกน่ะ เอาหินที่ใช้ทับผักดองไปด้วย!”
ต้าเหนียวแบกเหล็กเส้นคดงอท่อนหนึ่ง บนมือหอบถุงป่านขาดวิ่นใบใหญ่
เขาคอยสั่งเสี่ยวลิ่วกับลูกมืออีกหลายคนให้ขนของ
พลางด่าพลางถีบประตูบ้านชาวนาเข้าไป
ประตูไม้ใต้เท้าเขาเปราะราวกับขนมเวเฟอร์ แค่แตะก็แตกกระจาย
“เสี่ยวลิ่ว มานี่ก่อน เอาถุงนี่กลับไปก่อน”
เขาตะโกนเสียงห้าว มือใหญ่ราวพัดโบกกวาดไปทั่วเตาไฟ
แต่ค้นจนทั่วทั้งบ้าน
ก็เจอแค่ข้าวเก่าขึ้นราครึ่งถุงกับมันเทศเหี่ยว ๆ ไม่กี่หัว
แม้แต่น้ำสักหยดที่ดื่มได้ก็ไม่มี
“ซวยฉิบหาย!”
ต้าเหนียวถ่มน้ำลาย ก่อนโบกมือไล่ลูกมือสองสามคน
“พวกนายขนของกลับไปก่อน”
“ฉันจะไปดูบ้านอีกสองสามหลังทางโน้น พวกนายเกาะกลุ่มกันไว้ อย่าแยกกันไป!”
ต้าเหนียวไล่ค้นบ้านต่อบ้านไปตามถนนในหมู่บ้าน
ไม่นานสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับอาคารประหลาดหลังหนึ่งตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน
“แปลกแฮะ เมื่อกี้เดินผ่านมาทำไมไม่เห็น?”
พอเข้าไปใกล้ ต้าเหนียวก็เห็นป้ายที่มุมอาคารเขียนว่า
“ซูเปอร์มาร์เก็ตบริการชุมชนหมู่บ้านเซี่ยงหยาง”
เขาเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู
เสียงแหบพร่าชราภาพ แต่กลับอ่อนโยนเสียงหนึ่งก็ดังมาจากความมืด
“พ่อหนุ่ม รีบเข้ามาสิ ดูสิ หิวจน...ตัวโตขนาดนี้แล้ว...”
ต้าเหนียวเดินตามเสียงเข้าไปใกล้ ก็เห็นเงาคนยืนอยู่หน้าประตู ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อไร
หญิงชราหลังค่อมโก่งสูง สูงราว 150 เซนติเมตร ผอมจนชวนขนลุก
ผมยาวปิดบังใบหน้าซีกซ้าย ผิวหน้าขยับยุกยิกประหลาดราวกับเปลือกไม้แห้ง
ในปากเคี้ยวอะไรบางอย่างดังกรอบแกรบ
ร่างครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในเงาหลังประตู ปากก็พึมพำไม่หยุด...
“ยังมีของอร่อยอีกเยอะเลยนะ มันเทศเผาหอม ๆ มันฝรั่งทอด น่องไก่ชิ้นโต”
“ยายเก็บไว้ให้หนูทั้งนั้น รีบเข้ามาสิ เดี๋ยวยายใส่ถุงให้หมดเลย”
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า นิ้วมือที่ซ่อนอยู่หลังประตูของนางเปล่งแสงสีม่วงคล้ำ
บนเล็บยังมีคราบเลือดที่ไม่รู้ว่าเป็นของอะไรติดอยู่
เมื่อหญิงชราเห็นต้าเหนียวมองมา รอยยิ้มตรงมุมปากก็ยิ่งอ่อนโยนขึ้น
ฮี่ ๆ ในที่สุดก็มีคนเป็น ๆ มาอีกคน แถมยังเป็นผู้มีพลังด้วย
ทั้งตัวล้วนเป็นยาบำรุงชั้นดี รอให้มันเข้ามาเมื่อไร ฉันจะควักลูกตาออกมาชิมให้เต็มที่
ถ้ากลืนกินพลังชีวิตและจิตวิญญาณของมันได้ ฉันก็จะก้าวหน้าไปอีกขั้น!
ต้าเหนียวไม่ได้ยินเสียงในใจของหญิงชรา เขาเกาหัวล้านวาววับแล้วหัวเราะแหะ ๆ
ปากฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาเบิกโตแทบเท่าลูกวัว
มือข้างหนึ่งจับหัวล้าน อีกข้างหิ้วถุงป่านใบใหญ่ แล้วยืดคอมองเข้าไปในความมืดด้านหลังนาง...
น้ำเสียงลังเล เหมือนอยากเข้าไปแต่ก็ไม่กล้า
“ยายจ๋า ยายไม่ได้หลอกผมใช่ไหม... ยายไม่ใช่ตัวประหลาดนั่นใช่ไหม?”
“หัวหน้าทีมบอกว่าไม่ให้ผมเข้าไปในร้านขายของชำนี่”
“โธ่ ยายจะหลอกหนูได้ยังไง ยายหลบอยู่ในห้องใต้ดิน พอพวกตัวประหลาดไปแล้วค่อยออกมา”
“รีบเข้ามาสิ ยายรักหนูที่สุด ของอร่อยทั้งหมดยายยกให้เลย!”
ดูเหมือนหญิงชรากลัวต้าเหนียวจะเดินหนี
นางฝืนยิ้มอย่างอ่อนโยนที่สุดเท่าที่คิดว่าตัวเองทำได้ จนปากฉีกไปถึงหลังใบหู
ต้าเหนียวชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกำลังลังเล ก่อนขยับไปข้างหน้าอีกครึ่งก้าว น้ำเสียงแฝงความระแวดระวัง...
“เอาอย่างนี้ไหมยาย”
“ยายเอาถุงของผมไป ใส่ของอร่อยให้ผมหน่อย”
“เอามาวางไว้หน้าประตู ถ้ามีของอร่อยจริง ผมค่อยเข้าไปเอา ยายว่าได้ไหม?”
“ยายรักผม ผมก็ต้องรักยายแน่นอน”
หญิงชราส่งเสียงครืดคราดในลำคอ
ไอ้โง่ไร้สมองเอ๊ย!
ไม่เหมือนไอ้เด็กเหลือขอคนก่อนที่ใจร้อนจนรับมือยาก รายนี้หลอกง่ายจะตาย ล่อเข้ามาก่อนค่อยว่ากัน
คิดได้ดังนั้น หญิงชราก็รีบฉีกยิ้ม น้ำเสียงยิ่งอ่อนโยนขึ้น...
“ได้ ๆ ยายจะขนออกมาให้เดี๋ยวนี้ รออยู่ตรงนี้นะ”
“ห้ามไปไหนเด็ดขาด ยายรักหนูขนาดนี้ หนูก็ต้องรักยายดี ๆ เหมือนกันนะ!”
ในความมืด หญิงชราเคลื่อนไหวรวดเร็วจนไม่เหมือนคนแก่
แขนแกว่งราวกับกังหัน ไม่นานก็ยัดเสบียงในร้านขายของชำลงถุงจนเกลี้ยง
ถุงของต้าเหนียวราวกับไม่มีวันเต็ม
เขากวาดของในร้านขายของชำจนไม่เหลือสักชิ้น
“ยาย ยังมีของใช้ประจำวันอีกนะ!”
“ของกิน ของใส่ ของใช้ ใส่ให้ผมหมดเลย ผมรู้ว่ายายรักผมที่สุด!”
หญิงชรายัดทุกอย่างที่พอจะเอามาใส่ได้ลงในถุง
นางหอบแฮ่ก ๆ ขนถุงมาวางไว้หน้าประตู
“พ่อหนุ่ม ถุงของหนูใบใหญ่จริง ๆ แต่เต็มแล้วนะ ถุงข้าง ๆ นี่ใส่มันฝรั่ง”
“เอาไปด้วยสิ รีบเข้ามาเอาเถอะ ขนเสร็จแล้วยายจะต้มบะหมี่ให้กิน จะรักเด็กดีอย่างหนูให้เต็มที่เลย”
พูดจบหญิงชราก็เงยหน้ามองต้าเหนียวผ่านประตูไม้ แววตาเปี่ยมด้วยความเอ็นดูที่มีต่อเด็ก...
แต่ต้าเหนียวยังคงยืนอยู่กลางแดด ไม่ขยับไปไหน หัวล้านเกลี้ยงสะท้อนแสงวาววับ
เขายังคงหัวเราะแหะ ๆ อย่างซื่อบื้อ ปากพึมพำว่า
“ยายรอก่อนนะ เดี๋ยวผมเข้าไปแสดงความรักให้ยาย”
แต่เท้ากลับไม่ขยับออกจากแดดแม้แต่ก้าวเดียว
เวลาผ่านไปทีละวินาที
ในที่สุดหญิงชราก็เริ่มหมดความอดทน...
“พ่อหนุ่ม ทำไมไม่เข้ามาเอาล่ะ ของน้อยไปหรือเหนื่อยแล้ว?”
“เข้ามาให้ยายทุบหลังให้ดีไหม?”
นางไม่ทันสังเกตว่า ดวงอาทิตย์กำลังเคลื่อนช้า ๆ แสงตรงหน้าประตู
กำลังคืบคลานเข้าไปในร้านที่มืดสลัวทีละนิด
ก่อนจะเลื่อนไปถึงปากถุงที่กองอยู่หน้าประตูอย่างช้า ๆ...
ต้าเหนียวยืนนิ่งอยู่แบบนั้นกว่าสิบนาที จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น
“ยายมีลูกไหม?”
“ไม่มี ๆ หนูเหมือนหลานชายสุดที่รักของยายเลยนะ!”
เดี๋ยวก่อน ประโยคนี้เหมือนเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน?
หญิงชรายังไม่ทันได้คิด ต้าเหนียวก็หุบยิ้มซื่อบื้อบนใบหน้าฉับพลัน
แววตาคมกริบขึ้นทันที เขายื่นมือออกไปฉับไว คว้าถุงมันฝรั่งที่อยู่ด้านนอกสุด
กระชากเต็มแรง ลากถุงออกมาพ้นเงาของร้านขายของชำ
ต้าเหนียวตาไวมือไว ปล่อยถุงมันฝรั่งแล้วหันไปคว้าถุงใบใหญ่ยักษ์ทันที
“ฝันไปเถอะ!”
หญิงชราคำรามเสียงต่ำ มือผอมแห้งยื่นพรวดออกมา
เล็บสีม่วงคล้ำจิกเข้าไปในเนื้อแขนของต้าเหนียว...
“เด็กดี...”
นางเพิ่งเปล่งออกมาได้สองคำ
มือก็ฉวยแขนต้าเหนียวไว้แน่น หวังลากเขาเข้าไปในความมืด!
มือใหญ่ราวกับพัดคู่หนึ่งขยายใหญ่ขึ้นในรูม่านตาของนางเรื่อย ๆ
แรงลมที่พัดตามมาปัดผมเผ้ายุ่งเหยิงของนางกระจาย
“เพียะ!!!!”
หญิงชราถูกตบฉาดใหญ่จนตัวหมุนไปครึ่งรอบ
เลือดสีดำไหลซึมจากมุมปาก ลูกตาแทบถลนออกมา
“ยายแก่เวรเอ๊ย เจ็บไหม?”
“ผมรักยายที่สุดเลย!”
แขนของต้าเหนียวเจ็บแปลบ แต่เขาไม่ยอมปล่อยมือที่จับถุงไว้
อาศัยแรงจากฝ่ามือนั้นกระชากต่อ เขาดึงถุงใบยักษ์ออกมาได้สำเร็จ
“คิดว่าผมโง่จริง ๆ หรือไง หัวหน้าทีมบอกแล้วว่าพวกตัวประหลาดกลัวแดด!”
“ยายมันเจ้าเล่ห์จริง ๆ คิดจะหลอกผมเข้าไปข้างใน ฝันไปเถอะ!”
หญิงชราตะลึงงันกับเหตุการณ์ที่พลิกผันกะทันหัน
นางยืนกุมแก้มอยู่กับที่ ไหล่สั่นกระตุกเล็กน้อย
“ยายรักผม ผมก็ต้องรักยายแน่นอน”
“ยายขนของออกมา ผมถึงจะเข้าไปแสดงความรักให้ยาย”
“ยายมีลูกไหม?”
“ยายแก่ เจ็บไหม?”
“ถ้ามีลูกชาย ก็คงไม่มีรูทวารให้ถ่ายขี้ด้วยซ้ำ”
เสียงของชายร่างกำยำตรงหน้า กับเสียงของชายหนุ่มคนก่อนดังก้องซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหู
ความอัปยศ! อัปยศอย่างที่สุด!
น่าชังนัก พวกแกกล้าดียังไงมาหลอกฉัน!
ไอ้เด็กไร้มารยาทคนนั้นก็พอว่า!
แต่แก ไอ้ทึ่มไร้สมอง ยังกล้ามาหลอกฉันอีกเรอะ!
ใบหน้าครึ่งหนึ่งของหญิงชราถูกตบจนบิดเบี้ยว
ดวงตาขุ่นมัวถลนออกมา เส้นเลือดในรูม่านตาขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ต่อให้ต้องถูกแสงตะวันแผดเผา!
ฉันก็จะกลืนกินพวกแกทั้งเป็น! กินลูกตาพวกแกให้หมด!
ต้าเหนียวไม่มีทางเปิดโอกาสให้นางโต้กลับ
ตบเสร็จก็ปล่อยมือทันที
เขาแบกถุงสองใบพาดบ่าอย่างรวดเร็ว แล้วหมุนตัววิ่งหนีสุดฝีเท้าออกนอกหมู่บ้าน
“รีบหนี! ยายแก่ออกมาแล้ว!”
ต้าเหนียวตะโกนลั่น หัวล้านวิ่งฝ่าแดดจนไอร้อนลอยขึ้นมา