ขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่งของเมืองซิ่งฮวา
ซูเปอร์มาร์เก็ตหัวเหลียน
“ซ่า...”
ไฟบนเพดานซูเปอร์มาร์เก็ตสว่างพรึ่บ เผยให้เห็นคน 11 คนที่กำลังตัวสั่นงันงกอยู่ภายใน
เมื่อ 3 ชั่วโมงก่อน พี่มีดกับพวกรถยนต์ส่วนตัวหลายคันขับตามรถคันหน้าเข้าเมืองซิ่งฮวา
พอเข้าเขตเมือง
เมื่อไม่เห็นรถคันหน้า พวกเขาจึงทำได้เพียงเร่งเครื่องไปตลอดทาง
ใกล้จะถึงจุดนัดหมายอยู่แล้ว
แต่เรื่องที่กังวลที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้
กำแพงผีบังตา
หลังจากลองแล้วลองอีกหลายครั้ง
ในที่สุดหูยาหยาก็สังเกตเห็นตุ๊กตาตัวหนึ่งข้างถนน
มันพึมพำประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด ราวกับเครื่องเล่นเสียงที่กดเล่นซ้ำ
“ไปซูเปอร์มาร์เก็ตหัวเหลียน ซื้อป้ายผ่านทาง คนละหนึ่งป้าย”
“ถึงจะออกไปได้”
หลังจากทุกคนลองกันอีกหลายครั้ง
พวกเขาก็เดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตหัวเหลียนอย่างไม่เต็มใจ
ตรงทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต หุ่นโชว์พลาสติกที่สวมเสื้อกั๊กสีแดงหันหน้ามา “กึก ๆ”
เผยรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าที่แต้มบลัชออนราคาถูก
“ยินดีต้อนรับค่ะ ดิฉันหลี่เสีย พนักงานแนะนำสินค้าดีเด่น”
“ป้ายผ่านทาง ราคาหนึ่งหัวต่อหนึ่งป้าย”
“ประตูปิดล็อกแล้ว ขอให้เลือกซื้อสินค้าอย่างมีความสุขค่ะ”
สิ้นเสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นเยียบ ประตูม้วนก็ปิดลงดังครืน
เมื่อถูกต้อนจนมุม สันดานมนุษย์ก็พังทลาย
พี่มีดกับพวกอันธพาลใต้บังคับบัญชาพุ่งเข้าใส่ทันที
พวกเขากระโจนใส่ผู้รอดชีวิตอีก 4 คนที่พลัดหลงอยู่ตามลำพัง
เลือดกับเสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วซูเปอร์มาร์เก็ต
หูยาหยาปกป้องหลี่ซือฉี เพื่อนสนิทของเธอไว้ข้างหลังตามสัญชาตญาณ
ทั้งคู่หลบเข้าไปหลังชั้นวางสินค้าขนาดใหญ่
การสังหารหมู่จบลงอย่างรวดเร็ว