ข้อพิพาททางการแพทย์
ถูกลดตำแหน่ง
ถูกปลดออกจากงาน
ถูกสั่งให้ปฏิบัติงานต่อโดยอยู่ในช่วงติดตามประเมินผล
ตัวอักษรทุกตัวบนกระดานประกาศ
กับกฎสองข้อที่รู้แล้ว
เรียงสลับไปมาอยู่ในหัวของเฉินโม่ไม่หยุด
ในที่สุดก็ประกอบขึ้นเป็นเค้าลางเลือนราง
คุณหมอเวินหลีผู้ยังหนุ่มแต่เปี่ยมความสามารถ ดาวรุ่งทางการแพทย์ผู้มีอนาคตไกล
เพราะคนไข้คนหนึ่งที่ไม่พูดความจริง กับข้อพิพาททางการแพทย์ที่ไม่อาจแก้ต่างได้
ชีวิตในฐานะแพทย์ของเขาจึงพังทลายลง
เพราะอย่างนั้นเขาจึงเกลียด
เกลียดคนไข้ที่โกหกเขา
ยิ่งเกลียดคนที่กล้าตั้งคำถามต่อความเชี่ยวชาญและอำนาจของเขา
หลัง “คลื่นเสียง” ความขุ่นแค้นมหาศาลก็ปะทุขึ้นในที่สุด
เปลี่ยนคุณหมอเวินให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่มุ่งมั่นสร้างการรักษาพยาบาลที่สมบูรณ์แบบ
ท้ายที่สุดก็สร้างระเบียบการรักษาพยาบาลที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงขึ้นมาตามอุดมคติของเขา
เขารับบทเป็นแพทย์ผู้สมบูรณ์แบบ
ดังนั้นจึงต้องมีคนไข้ที่สมบูรณ์แบบ
กฎข้อแรก
จงรับบทเป็นคนไข้
กฎข้อสอง
ห้ามโกหกแพทย์
แล้วกฎข้อสามล่ะ?
เฉินโม่คิดทบทวนไปพลาง เดินไปตามทางเดินไปพลาง
ค่อย ๆ เดินขึ้นไปยังชั้นสอง
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในอากาศเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ จนแสบจมูก
ห้องผู้ป่วย 204
เฉินโม่ผลักประตูห้องที่แง้มอยู่เข้าไป
นี่เป็นห้องพักผู้ป่วยที่มีเตียงสองเตียง
ผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดปูอยู่บนเตียง
ผ้าห่มพับเรียบร้อยเป็นทรงสี่เหลี่ยม
เฉินโม่เดินเข้าไปนั่งบนเตียงที่อยู่ใกล้หน้าต่าง
สมองของเขากำลังทำงานอย่างรวดเร็ว
ซักประวัติ วินิจฉัย แล้วก็...ผ่าตัด
ขั้นตอนทั้งหมดนี้เชื่อมต่อกันเป็นวงจรที่รัดกุม ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้
ตอนนี้เขามาถึงขั้น “รอผ่าตัด” แล้ว
ต่อจากนี้ก็คือสิ่งที่เรียกว่า “การผ่าตัดตัดการทำงานของเส้นประสาทสมอง”