ยามดึกสงัด ตระกูลหลูเสียงดังไม่หยุดหย่อน ดึงดูดสายตาผู้คนโดยรอบนับไม่ถ้วน
หลี่ลี่บนชั้นสองของร้านเหล้าถอดชุดอุปกรณ์ออกแล้วเก็บกลับลงในกล่องดำ พร้อมกับแหวนมิติอวกาศวงนั้นด้วย
กล่องดำมีความสามารถในการกั้นการตรวจสอบด้วยจิตหยั่งรู้ของนักบำเพ็ญ ผลิตจากแร่ธาตุพิเศษที่พบในโลกนี้ ผนวกกับเทคโนโลยีจากโลก
เมื่อปรับแต่งแล้ว ในสายตาจิตหยั่งรู้ของนักบำเพ็ญ มันจะกลืนกลายเป็นเนื้อเดียวกับวัสดุรอบข้าง และสามารถทำลายตัวเองในยามฉุกเฉินเพื่อป้องกันไม่ให้อารยธรรมของโลกนี้ครอบครองได้
จัดการงานเก็บกวาดเรียบร้อย หลี่ลี่ก็ขึ้นนอนตามปกติราวกับทุกวัน จริงใจของเขามีระลอกคล้ายๆ ขึ้นมา เพราะเขาที่เคยทำแต่งานส่งเสบียง นี่คือครั้งแรกที่ได้ทำงานปฏิบัติการ
การได้ฆ่าผู้บำเพ็ญของโลกนี้ด้วยมือตัวเอง ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเร้าใจ ราวกับได้ระบายความแค้น
คนในโลกนี้ล้วนเป็นศัตรูของอารยธรรมมนุษย์ ไม่มีใครที่บริสุทธิ์
พวกเขอบรมมาเป็นสายลับ เรียนบทแรกคือ ไม่มีความเวทนาใดๆ ท่ามกลางเงามืดของความล่มสลายของอารยธรรม พวกเขาเป็นแสงเดียวที่ส่องนำทางไปข้างหน้า
ความเวทนาเพียงจะทำให้เส้นทางของมนุษยชาติมืดมนลงเท่านั้น
คืนนี้สำหรับหลี่ลี่คือการหลับสบายที่ไม่ได้มีมานาน มีเพียงการฆ่าฟันเท่านั้นที่จะระงับความแค้นได้
เช้าวันรุ่งขึ้น
ตระกูลหลบ้าคลั่กออกนำนักบำเพ็ญทั้งหมดไปค้นหาทั่วเมือง ทำให้หลายฝ่ายทั้งหลายไม่พอใจ เมื่อความตายของหลูฮุยถูกส่งออกไปยังอีกฝ่ายหนึ่ง คาดว่าตระกูลหลูจะไม่รอดห่างจากจุดจบไปได้ไกล
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายนี้ อาจมีมนุษย์สุขุมที่จะแทรกซึมได้โดยไม่สิ้นเสียงซวย
คืนวันนั้น เนื่องจากเหตุวุ่นวายของตระกูลหลู ร้านเหล้าแทบไม่มีลูกค้า หลี่ลี่จึงเตรียมปิดร้านเร็ว
ในเวลานั้นเอง เสียงฝีเท้าดังขึ้น หลี่ลี่เงยหน้ามอง ผู้ฝ่ายตรงข้ามคือหัวหน้ากลุ่มของเขา ชายวัยกลางวันท่าทางบอบบากแบบนักบู่นอกโลกด้วยความมืออาชีพ
อีกฝ่ายน่าจะมาคลำแหวนวงนั้น ซึ่งปกติจะแฝงตัวเป็นเจ้าของร้านเหล้าใหญ่ ทำหน้าที่ในด้านธุรกิจ
ร้านเหล้าเก่า กำไรดีไหม?"
"ดีใช้ได้"
หัวหน้ากลุ่มยืนอมยิ้มพยักหน้าอย่างเรียบๆ จากนั้นเดินไปที่เคาน์เตอร์สนทนากับหลี่ลี่ แต่ในลำมือของทั้งสองก็ค่อยๆสะท้อนเป็นจังหวะ แต่ไม่ปลายถึงพื้นเคาน์การให้เกิดเสียง
ทั้งคู่สวมใส่อุปกรณ์แจ้งเตือน ถ้ายังมีนักบำเพ็ญใช้จิตหยั่งรู้คอยดูแลดู พวกเขาจะรับรู้ทันที
ดังนั้นสถานการณ์ตอนนี้จึงปลอดภัย แต่ถึงเช่นนั้น พวกเขากลับโอนเอียงใช้ภาษาลับในการสนทนา
"จากนี้ต่อไปองค์กรจะให้กองกำลังอื่นในการเมืองไปข่มขืนตระกูลหลู ตระกูลหลูมีหญิงสาวคนหนึ่งที่มีรากธาตุแท้ ถ้าแผนสำเร็จ ฝ่ายเราจะซื้อตัวหญิงนั้นจากผู้ปล้นแล้วส่งกลับไปโลก คุณพอไปดูว่าบ้านไหนสำเร็จการปล้นหญิงนี้"
"ฉันจะอยู่ในความสนใจอย่างใกล้ชิด"
หลี่ลี่รับข่าวสารแล้วภายในใจเกิดความขมขื่นเล็ก ทุกคนในหมู่นักบำเพ็ญไม่ใช่ทุกคนที่มีธาตุแท้ ที่ขาดได้โดยการฝึกฝน แต่ผู้ที่มีธาตุแท้แต่กำเนิดนั้นมีข้อได้เปรียบมาก ถือเป็นอัจฉริยะการบำเพ็ญที่ได้รับการยอมรับ เรียกว่า ยอดกล้าของเซียน
ปัจจุบันมนุษย์ยังไม่ทำความสามารถในการบำเพ็ญ ต้องอาศัยการลักพาตนผู้มีธาตุ แต่กำเนิดมา ปลงรากธาตุแล้วฝังใช้ในการบำเพ็ญเท่านั้น
แต่การปฏิเสธของธาตุแท้สามารถมากขนาดถึง ทุกตอนนี้การฝังธาตุยังไม่มีกลไกคัดเลือกพิเศษ ทำโดยหมดชัวร์เท่านั้น ทำให้ทุกๆ การฝังธาตุที่สำเร็จต้องชาเสียหลายคนขึ้นไป เหมือนนายนับด้วยชีวิต
เพราะเหตุดังกล่าว...
หลี่ลี่ก็บอกไม่ตกลงว่าจะยินดีที่โลกได้คนที่มีความสามารถบำเพ็ญเพิ่มอีกหนึ่ง หรือจะไว้ทุกข์ให้ผู้ที่เสียชีวิตเพราะการปฏิเสธระหว่างฝัง
อัตราความสำเร็จเฉลี่ยต่ำกว่าร้อยละหนึ่ง
แต่ถ้าไม่บำเพ็ญก็ยากที่จะเข้าถึงที่สุดขั้นของข้อมูลชั้นสูง
ดังนั้น กระบวนการที่โหดร้ายเพียงใด มนุษย์ก็ต้องเดินต่อไป หรือจะขโมยผู้มีธาตุแท้กลับมาไว้ที่โลกทดลอง หรือจะค้าขายกับสำนักมารเพื่อแลกคน
ทุกอย่างเพื่อความต่อของอารยธรรมมนุษย์
ส่วนหญิงสาวตระกูลหลูคนนั้น...
หลี่ลี่พอเดได้ว่าคือนางเป็นใคร เป็นสาวน้อยที่ใจดี คนที่ชอบมาเยี่ยมร้านของเขา และจ่ายสุภาพและใช้ทิปให้เขาเป็นคนที่สุภาพไม่ดูถูกเจ้าของร้านเขือน
แต่ถึงจะนั้น ยังไงล่ะ?
พ่อของนางเองก็ตายด้วยมือของเขาในสิ่งที่กลางคืนเมื่อไค
[ได้ครับ ผมจะขึ้นไปเอาเครื่องมือขัดขัดอีก เผื่อบใบช่วยซ่อมแซม] ให้
หัวหน้ากลุ่มมีคำไม่พูดมากนัก พูดคุยสั้นกับหลี่ ก็ไปทำธุระของเขา ส่วนร้านเหล้าในขณะนั้นก็ต้อนรับลูกค้าอีกคน
กิรีชนที่หน้าเธอ
"เจ้าของร้านหลี่ ขั้นร้อยขวัก... ยังมีอีกไหมค่ะ"
รอยน้ำตาทาให้ตาตาแดงเหมือนร้องให้ทั้งวันไม่มีหยุด
"มีครับ จะเอาเท่าไหร่ครับ"
"ห้าขวด... ไม่... ลืมไป เอาก่อนก็สองขวดพอ"
หญิงพูดคะกุแล้ว ดูเหมือนอยากระบาย แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี เธอชาติชอบใจกับเจ้าของร้านที่พูดอารมณ์ดีคนนี้อยู่เนาจริงๆ
หลี่ลี่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ไปที่ห้องเก็บเหล้าเอาเหล้า พอเขากลับสิ่งที่หยกลังมา เจ้าหน้าที่เชื่อมต่อก็ลงจากบันไดเช่นกันพอดี
หัวหน้ากลุ่มชำเลืองมองหญิงสองครั้ง แล้วรีบยิ้มทัก แต่แววตาเริ่มสำรวจขอบเขตเส้นทางนอกเมือง
"ลาวหลี่ คหนี้ลูกค้าประจำหรือครับ"
"ครับ คุณหนูหลูชอบเหล้าของร้านมาก"
"เป็นความผิดของคุณแล้ว เหล้าถังนี้เป็นเหล้าที่ผลิตใหม่ ไปเอาเหล้าบ่มโอแก่ มาบริการลูกค้าพิเศษคนนี้สิ เขามองดูอารมณ์ไม่ดีเลยทีเดียว คงอยากเมาเหนื่อยลืมความทุกข์"
หัวหน้ากลุ่มลากหลี่ลี้ไม่ฟรีเข้าไปในห้องเก็บเหล้า
เดินเข้าไปในห้องเก็บเหล้า หัวหน้ากลุ่มก็ใส่น้ำเสียงการคู่ก่อนสรุป:
"เธอถ่อหนีออกมา อยากกินของร้านแน่นอน นี่ก็ได้ประสานกับฝ่ายข่าวกรองเพื่อยืนยันแล้ว เทคนิคการหมักของเราล้ำเลิศแค่ไหน เธอว่าไง ลากได้เลย"
ความหมายของหัวหน้ากลุ่มชัดเจน เหยื่อยอมเข้ามาเองแล้วยังมีอะไรให้ลังเล ยังไงอีกไม่นานเธอก็จะถูกปล้นชิงอยู่ดี สู้พวกเราลงมือตอนนี้เลยไม่ดีกว่าเหรอ
"คุณลงมือเถอะ"
หลี่ลี่ไม่ได้ห้ามหัวหน้ากลุ่ม เขาไม่มีสิทธิ์นั้น แม้จะใจไม่กล้าบ้าง
แต่ตอนนี้ยังมีทางเลือก จึงให้หัวหน้ากลุ่มเป็นคนจัดการ
. ถ้าไม่ทางเลือก...
เขาก็ลงมือ ด้วย
"ยังไงก็คุณทำเถอะ เธอดูเชื่อคุณมาก เดี๋ยวออกไปด้านข้าง เพื่อนใหม่ให้เธอหนึ่งแก้ว กากไซต์เข้มข้น ปล่อยให้เธอจากไปได้อย่างสบาย"
"ได้..."
เสียงของหลี่ลี่สั่นเล็กน้อยพร้อมผงกหัว หญิงถือก็มีพลังในกายทำงานของพอดี มันในทางระหว่างที่เธอกลับไปไม่ประกันความสำเร็จ
แต่ถ้าเธอปลวิกลงไปด้วยความตายกะทันหัน หัวหน้ากลุ่มก็แค่ย้ายที่กก็พอ
ไซยาไนด์ไม่ได้ฆ่านักบำเพ็ญโดยตรง แต่จะทำให้เข้าสู่สภาพการตายเสวียนเป็นเวลานาน เพื่อรักษาความมีชีวิตของธาจักษ์ไว้พอดี
ไม่นานเกิน หัวหน้ากลุ่มดูกเหล้าถังออกมา ส่วนหัวหน้าลี่ก็ยกถ้วยเหล้าหวา สีกล่องหอมไปยื่นให้หยิง
"ดูเหมือนเธอมีทุกข์ใจ เหล้าแก้วนี้ชื่อว่าลืมเรื่องทุกข์ เป็นได้เริ่มต้นที่ดีครั้งนี้ และให้เธอจิบแก้วเดียวลืมหมดทุกข์ กของศรีกไปนกันต่อไป"
"ค่ะ... ขอบใจเจ้าของร้านมากค่ะ!"
“อืม... ขอบคุณเจ้าของร้านมากค่ะ!” หญิงสาวปาดน้ำตาแล้วยิ้มออกมา ราวกับว่าในยามหนาวเหน็บนี้เธอได้สัมผัสถึงความอบอุ่น เธอรับมาอย่างไม่ลังเลแล้วดื่มลงไป
"ดีใจที่คุณพอใจ แล้วมาร้านนี้บ่อยๆ นะคะ"
"ค่ะ มาแน่นอน"
หญิงสาวมีพลังขัดคุ้นกับการแสร้งในที่คน มอบก้มไปโก้วหนักข้นครึกครึออกจากร้าน ในสายหลี่ลี่ คอยดูเดินเข้าซอยลึกที่ทุกข์นุ่ม
หัวหน้ากลุ่มรอสักครู่แล้วตามไป
หลี่ลี่หันนจากชั้นเหล้าเอายี่ห้อหนึ่งมา รามรินให้ตัวเองแล้วกลืนจบ
เมื่อเหล้าในถ้วยหมด เสียงถังเป่าดังมาจากที่ห่างไกล