ฟางโจ้วก้มมองหยกอุ่นในมือ แล้วหันไปทางที่เย่หนิงหานจากไป
นอกประตูบ้านไม่เห็นเงาชุดเขียวอีกแล้ว มีเพียงดอกไม้ขาวบนเถาวัลย์ไหวเอนเบาๆ ตามสายลมยามบ่าย
ฟางโจ้วรู้สึกว่าสิบแปดปีที่ผ่านมานี้เขาอยู่มาอย่างสูญเปล่า ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ ไม่เคยมีใครปฏิบัติกับเขาแบบนี้มาก่อน
ในบทที่เขาคิดไว้ หลังถูกถอนหมั้นเขาจะออกเดินทางบนเส้นทางพลิกชะตากรรมลำพัง ไปตลอดทางตบหน้าคนแล้วเลื่อนขั้น จนสุดท้ายขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลก ข้างกายอาจมีพี่น้องและหญิงงามสองสามคน แต่จะไม่มีใครปฏิบัติกับเขาเช่นนี้ นี่คือจุดบอดของเขา
ลวดลายวิญญาณแผ่กระจายจากหยก หมุนวนเปลี่ยนไปมาบนผิวหยก
ฟางโจ้วสอดพลังวิญญาณเข้าไป ข้อมูลวิชาหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง
วิชาเคลื่อนกายชื่อ "ไร้ร่องรอย"
วิชานี้แบ่งเป็นสามขั้น ขั้นแรก "เคลื่อนกาย" ใช้พลังวิญญาณรวมตัวที่ฝ่าเท้าในท่าทางเฉพาะ อาศัยแรงส่งเคลื่อนไปด้านข้าง รวดเร็วถึงขั้นทิ้งเงาไว้ที่เดิมได้
ขั้นสอง "ซ่อนพลัง" ผสานพลังของตนเข้ากับสภาพแวดล้อมรอบข้าง ประกอบกับท่าฝีเท้าเปลี่ยนตำแหน่ง ทำให้ศัตรูยากจะล็อกเป้า
ขั้นสาม "ไร้ร่องรอย" เมื่อใช้เต็มกำลัง ร่างกายเงียบเชียบ เร็วจนตาเปล่าแทบจับไม่ทัน
แต่สำหรับเขา วิชาเคลื่อนกายนี้ประโยชน์จริงๆ ไม่มากนัก
วิชาเคลื่อนกาย "ย่างก้าวจักรพรรดิ" ที่เขาสร้างขึ้นตอนทะลวงขั้นร่างธรรมก็เพียงพอแล้ว เพียงแค่ความคิดเคลื่อน ก็ก้าวข้ามระยะไกลได้ดั่งย่อแผ่นดิน