ในเสียงประกาศ เสียงของเสิ่นม่านเสวี่ยยังคงดังต่อเนื่อง "ณ ที่นี้ ดิฉันขอโทษสหายซูเยว่อย่างจริงจัง เพราะความหุนหันพลันแล่นของดิฉันได้ก่อความเสียหายร้ายแรงแก่คุณ"
"ดิฉันได้ตระหนักถึงความผิดพลาดของตนเองอย่างลึกซึ้งแล้ว หวังว่าคุณจะให้อภัยดิฉัน"
"ผู้ขอโทษ: คณะนาฏศิลป์ เสิ่นม่านเสวี่ย"
เวลานี้เป็นช่วงเวลาอาหารเย็นพอดี
จดหมายขอโทษของเธอถูกประกาศออกมา ภายในหน่วยก็เดือดพล่านขึ้นทันที
พวกทหารยังดีหน่อย เพราะเกรงอำนาจของเสิ่นเจี้ยนหมิน จึงไม่กล้าพูดอะไรมาก
แต่บรรดาภรรยาทหารไม่สนใจเรื่องพวกนี้
"เสิ่นม่านเสวี่ยนี่หน้าด้านจริง ๆ ที่แท้ก็เป็นฝ่ายหาเรื่องก่อนเอง ใจร้ายอยากทำลายหน้าภรรยาของผู้บัญชาการลู่ แต่พอมาถึงปากเธอกลับกลายเป็นแค่ความขัดแย้งเล็กน้อย"
"ชู่ว์! เบา ๆ หน่อย คนเขามีพ่อเป็นผู้การกองพลนะ ระวังถูกคนอื่นได้ยินเข้า เดี๋ยวผู้การกองพลเสิ่นจะคอยกลั่นแกล้งสามีเธอ"
"ชิ ไม่กล้าหรอก" แม้พูดเช่นนั้น แต่น้ำเสียงกลับเบาลง ทั้งยังรีบกวาดตามองรอบ ๆ ให้แน่ใจว่าไม่มีใครแล้วจึงวางใจ
ขณะที่ในเขตบ้านพักครอบครัวทหารกำลังถกเถียงเรื่องที่เสิ่นม่านเสวี่ยขอโทษอยู่นั้น
เสิ่นเจี้ยนหมินอยู่ในห้องทำงาน สีหน้าบึ้งตึงน่าสะพรึงกลัว
แต่ซูเยว่กลับพลิกอ่านตำราชิงหนานซูต่อไปอย่างใจเย็น
บิดาเคยกล่าวว่า หากตำราชิงหนานซูยังอยู่ โอกาสที่จะรักษาโรคปอดของคุณปู่ให้หายอาจมีมากขึ้น