ซูเยว่: "……"
พูดมาจนหมดแล้ว เธอจะพูดอะไรได้อีก สมแล้วที่เป็นผู้การกองพล พูดซะยังกับว่าเธอไร้เหตุผลเองงั้นแหละ
นี่นึกว่าคนอื่นโง่กันหมดรึไง
ดีนะว่าความจริงเป็นยังไง ทุกคนในใจก็รู้ดี
เธอทำเหมือนเห็นด้วย แต่จริงๆ แล้วก็แค่ส่งเสียง "อืม" ไปอย่างขอไปที
เธอแค่อยากใช้ชีวิตของตัวเองอย่างสงบเงียบ แค่เสิ่นม่านเสวี่ยอย่ามาหาเรื่องเธอก็พอ
ตอนที่ผู้การกองพลฉินมาถึง เสิ่นเจี้ยนหมินเพิ่งมาถึงพอดี
เขาไม่ได้เข้าไปหาด้วยซ้ำ แค่หาที่อยู่ข้างๆ แล้วมองดูเหตุการณ์
ตอนนี้พอเห็นว่าเรื่องราวจัดการได้ใกล้เสร็จแล้ว ถึงได้เข้าไป
เริ่มจากยิ้มทักทายเสิ่นเจี้ยนหมินก่อน
ถึงได้หันมามองซูเยว่ รอยยิ้มบนหน้าพลันอบอุ่นขึ้นมาทันที
"หนูก็คือเมียของไอ้หนูเสี่ยวลู่นั่นเองสิ!"
เขาไม่สูง หน้าตาดูใจดีมาก
เจียงอวี้หลานอยู่ข้างๆ ซูเยว่ กระซิบแนะนำให้ "นี่คือผู้การกองพลฉิน ผู้บัญชาการลู่กับสามีบ้านฉันก็อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขา เขาดูแลผู้บัญชาการลู่ดีมาก"
ซูเยว่เข้าใจทันที
ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มจริงใจกว่าตอนเผชิญหน้ากับเสิ่นเจี้ยนหมินมาก
"ผู้การกองพลฉิน สวัสดีค่ะ ฉันคือซูเยว่"
ฉินต้าฟายิ้มพลางเอ่ยว่า "ฉันก็ว่าไอ้หนูเสี่ยวลู่ทำไมไม่ยอมแต่งงานซะที ที่แท้ก็รอหนูอยู่นี่เอง!"
"ดีจริง ไม่เสียแรงที่ไอ้เสี่ยวลู่รอมาตั้งหลายปี รอให้เสี่ยวลู่กลับมาก่อน พวกเธอสองคนมาทานข้าวที่บ้านด้วยกันสิ"
ซูเยว่ยิ้มมุมปาก รับคำอย่างเรียบร้อย
ฉินต้าฟาพูดกับเธออีกสองสามประโยค ถึงได้หันไปหาเสิ่นเจี้ยนหมินข้างๆ แล้วพูดแฝงความหมายว่า "คุณเสิ่นนะคุณเสิ่น ไม่ใช่ว่าฉันจะว่า"
"เด็กสาวมีเรื่องขัดแย้งกัน คุณเป็นผู้ใหญ่จะเข้าไปยุ่งอะไรด้วย"
"ไอ้หนูเสี่ยวลู่กว่าจะหาเมียได้สักคน ถ้าตกใจหนีไป นายจะชดใช้ไหม!"
"ฉันจะบอกนายไว้เลยนะ ถึงเสี่ยวลู่จะไปปฏิบัติภารกิจ แต่เมียเขาในฐานะสะใภ้ทหารกองพล 23 ของเรา ยังมีพวกเราคุ้มกันอยู่ อย่าคิดจะรังแกเธอล่ะ"
เสิ่นเจี้ยนหมินจะฟังไม่ออกได้ไงว่าในคำพูดนั้นแฝงความประชดประชัน
กระตุกมุมปาก ฝืนยิ้มพูดว่า "นี่พูดอะไรกัน ผมก็ผู้การกองพลคนนึง จะไปรังแกเด็กสาวได้ไง ก็แค่…"
เขาพูดไม่ทันจบ ฉินต้าฟาก็ขัดขึ้น