ซูเยว่เปิดดูคร่าว ๆ สมุนไพรพวกนี้คุณภาพดีไม่เลว แถมชนิดยังหลากหลายอีกด้วย
สมุนไพรทั้งหมดนี้รวมราคา 35 หยวน
พวกนางสองคนจ่ายเงินแล้วรับของ
หลังจากจัดการเรียบร้อย ก็แยกย้ายกันไป ทำเหมือนไม่รู้จักกัน
เมื่ออยู่ไกลออกไปแล้ว ซูเยว่ยกมือลูบตะกร้าสะพายหลัง นำสมุนไพรในตะกร้าและของที่ซื้อก่อนหน้านี้ทั้งหมดเก็บเข้าไปในมิติ
แล้วจึงสะพายตะกร้าเปล่าเดินต่อไปข้างหน้า
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว นางก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
หันกลับไป ก็เห็นชายสองคนท่าทางเสเพลเดินตามหลังนางมา
พอเห็นนางหันมา ชายคนหนึ่งรูปหน้าเรียวแหลมก็ยื่นปากออกมาแล้วผิวปากใส่นาง
“แม่สาวน้อย มาคนเดียวหรือ! มาเล่นด้วยกันสิ!”
ไม่มีเวลาคิดมากว่าสองคนนี้เป็นใคร ทำไมถึงเล็งมาที่นาง ซูเยว่รีบวิ่งไปข้างหน้าทันที
ตรงนี้ห่างจากถนนใหญ่ไปราวสามร้อยกว่าเมตร พอถึงถนนใหญ่แล้ว สองคนนี้ไม่กล้าไล่ตามมาแน่
คิดเช่นนั้น นางก้มหน้าก้มตา ออกแรงวิ่งเต็มกำลัง
ถานเย่าจู่เห็นนางวิ่งไปโดยไม่พูดไม่จา ก็รีบยกขาไล่ตามไป
ได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จากด้านหลัง ใจของซูเยว่ก็เต้นแรง
สายตาเห็นว่าเลี้ยวผ่านตรอกอีกหนก็จะถึงถนนใหญ่แล้ว จู่ ๆ ก็มีคนจับตะกร้าสะพายหลังนางไว้
ร่างของนางถูกดึงให้เอียงไปข้างหลัง
ถานเย่าจู่จับตะกร้าสะพายหลังของนางไว้ หอบพลางด่าอย่างโกรธเกรี้ยว “แม่งเอ๊ย วิ่งเร็วชะมัด วิ่งต่อไปสิ!”
ซูเยว่ใช้ตะกร้าพยุงตัว ทรงตัวได้อย่างยากลำบาก ก็พบว่าตัวเองถูกสองคนนี้ล้อมไว้