ลู่หวยจือกระสันกอดหลินหว่าน
เห็นทั้งสองคนกำลังจะเริ่มอีกรอบ
ซูเยว่เดินตรงไปที่หน้าต่างห้องของหลี่ฮุ่ยฟางกับลู่เฟิงที่อยู่ข้างๆ
ทั้งสองคนหลับไปแล้ว ในห้องยังได้ยินเสียงกรนดังราวกับฟ้าร้อง
เธอหมอบอยู่ที่หน้าต่างดูอยู่ครู่หนึ่ง แม้ทั้งสองจะหลับสนิท แต่เพื่อกันไว้ก่อน เธอหยิบระเบิดควันสลบออกจากมิติแล้วโยนผ่านหน้าต่างเข้าไป
เธอกินยาถอนพิษแล้วรออีกประมาณ 1 นาที จึงปีนหน้าต่างเข้าไป
ชาติที่แล้ว ตอนเธอป่วยหนักนอนอยู่บนเตียง เคยได้ยินลู่หวยจือเอ่ยถึงเรื่องหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ
หลี่ฮุ่ยฟางใช้ตำแหน่งหน้าที่แอบขายรองเท้าหนังมีตำหนิจากโรงงานรองเท้าหนัง แล้วถูกจับได้ ถ้าจัดการไม่ดี อาจต้องโทษติดคุก
ตอนนั้นลู่หวยจือพูดถึงเรื่องนี้ บอกว่าหลี่ฮุ่ยฟางมีสมุดเล่มเล็กอยู่เล่มหนึ่ง ข้างในบันทึกหลักฐานการแอบขายรองเท้าหนังมีตำหนิตลอดหลายปีนี้
แต่ซูเยว่ค้นหาในห้องใหญ่รอบหนึ่งก็ยังไม่พบ
เธอยืนอยู่ริมหน้าต่าง คิ้วขมวด
หาไม่เจอได้ยังไง?
หรือว่าสมุดเล่มนั้นไม่อยู่ในห้อง?
หรือว่าหลี่ฮุ่ยฟางตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มแอบขายรองเท้าหนังมีตำหนิ?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าอิฐใต้เท้าผิดปกติเล็กน้อย เหมือนโยกคลอน
เธอรีบหมอบลง
อาศัยแสงจันทร์ เธอเห็นว่าอิฐก้อนนี้กับอิฐก้อนอื่นข้างๆ ยึดกันไม่แน่น