ออกจากโกดังที่ใช้คุมขังคนตระกูลซูแล้ว ซูเยว่ก็ตรงไปที่ทุ่งนา
ตอนนี้เป็นช่วงเร่งทำการเกษตร เวลานี้ทุกคนกำลังทำงานกันในทุ่ง
ระหว่างทางเจอเด็ก ๆ สองสามคน เธอเดินเข้าไปหา ยื่นลูกอมให้คนละสองเม็ด แล้วถามว่าไปทำงานที่ไหนถึงจะเจอหลินหว่าน
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่อายุมากหน่อย ดูท่าราวเจ็ดแปดขวบเอ่ยขึ้นว่า "หนูรู้ว่าแกอยู่ไหน เดี๋ยวพาไปนะ"
ปีนี้อากาศร้อนเร็วกว่าปกติ ข้าวสาลีฤดูใบไม้ผลิสุกเหลืองอร่ามไปหมดแล้ว
ระหว่างที่ซูเยว่เดินตามเด็กน้อยไป เธอก็ถามไซ้เรื่องของหลินหว่านไปพลาง
เดิมทีแค่อยากรู้สถานการณ์ของหลินหว่านเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าจะได้ข้อมูลพิเศษติดมาด้วย
"หนูเคยเห็นแกกับผู้ชายคนหนึ่งออกมาจากไร่ข้าวโพดนะ ผู้ชายคนนั้นอายุเยอะแล้ว กลับไปเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็บอกว่าอย่าไปเล่นกับลูกบ้านแก"
เด็กน้อยคนนี้ช่างพูด สังเกตได้ว่าเป็นพวกชอบฟังเรื่องซุบซิบเป็นประจำ
"พวกป้าสาว ๆ เขาว่าแกไม่รู้จักเจียมตัว ทำให้ลุงลู่ถูกสวมเขา"
เด็กน้อยพูดพลางกะพริบตามองซูเยว่อย่างสงสัย "พี่สาวสวย การถูกสวมเขามันไม่ดีเหรอ"
อากาศร้อนขนาดนี้ ก็น่าจะสวมหมวกนี่นา
ซูเยว่ยื่นลูกอมให้เด็กน้อยอีกสองเม็ด "มีเรื่องอื่นอีกไหม"
เด็กน้อยได้ลูกอมแล้วก็ลืมเรื่องสวมเขาไปทันที เท่าที่ฟังมาจากพวกป้าสาว ๆ ก็เล่าให้ซูเยว่ฟังหมดเปลือก
ตลอดทาง ซูเยว่ได้ยินเรื่องของหลินหว่านมามาก
และก็ดึงข้อมูลที่ต้องการออกจากคำพูดของเด็กน้อยได้
พูดได้แค่ว่า หลินหว่านยังคงทำตัวเด่นเกินไป
พอเกาะนายทหารคนหนึ่งได้ ก็เริ่มอู้อย่างไม่เกรงใจใคร ไม่เห็นหัวคนอื่น