ก่อนลู่เหยี่ยจะจากไป เขามองประตูห้องที่ปิดสนิทอย่างลึกซึ้ง
ในห้อง ซูเยว่ฟังจนเสียงข้างนอกหายไป แล้วรออีกครู่หนึ่ง จึงเปิดประตูห้อง
ข้างนอกมีเสียงเด็กๆ เล่นกันอย่างสนุกสนาน เธอเดินไปทางประตูห้องโถง
เมื่อผ่านโต๊ะ ก็เห็นกระดาษโน้ตบนนั้น
พออ่านข้อความบนนั้นชัดเจน ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย มุมปากโค้งขึ้น
คงเป็นเพราะช่วงนี้ต้องเจอเรื่องมากมาย และยังฝันแบบนั้นอีก ตอนนี้เธอจึงคิดถึงครอบครัวมากเป็นพิเศษ
รวมถึงคุณปู่ด้วย ยาโสมคืนพลังที่เธอทิ้งไว้ให้เขาครั้งก่อน ไม่รู้ว่าเขากินแล้วได้ผลอย่างไรบ้าง
ถือกระดาษโน้ต เดินไปใต้ชายคา เงยหน้าขึ้นหลับตา กางแขนออก รับไออุ่นจากแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนร่างกาย
อบอุ่นไปทั่วร่าง ความรู้สึกเหน็บหนาวฝังลึกเหมือนในฝัน ราวกับถูกแสงแดดแผดเผาจนมลายสิ้น
ตากแดดอยู่สิบกว่าวินาที เธอก็ลืมตาขึ้น
สะพายตะกร้าบนหลัง แล้วเข็นจักรยานออกไปข้างนอก
ที่บ้านตอนนี้ไม่มีกับข้าวเลย เธอต้องไปซื้อกับข้าวสักหน่อย
อีกอย่างเมื่อวานที่เสิ่นม่านหนิงมา หลิวชุ่ยเฟินกับพี่สะใภ้อีกหลายคนก็ช่วยเธอ เธอจึงต้องซื้อของไปขอบคุณด้วย
แล้วไหนจะต้องไปเยี่ยมคุณปู่กับคนอื่นๆ ก็ต้องเตรียมของเพิ่มอีก
โชคดีที่ก่อนออกจากเมืองหลวง เธอเอาเงินสดและคูปองในมือไปซื้อของหมดแล้ว ทุกอย่างอยู่ในมิติ
ถึงตอนนั้นก็เอาออกมาบางส่วน ทำเป็นว่าตัวเองซื้อมาวันนี้