เมื่อเห็นหลี่เยว่หยูยังไม่ยอมรับแม้ในตอนนี้ ซูเยว่ซึ่งเก็บกดความโกรธมาตลอดทางก็ระงับไว้อีกไม่ไหว
เธอพยายามเก็บกดอย่างเต็มที่ แต่ก็ไร้ผล
นึกถึงว่าตั้งแต่เกิดใหม่มา นางก็หวาดระแวงมาตลอด สายตาจับจ้องว่าครอบครัวจะดีขึ้นในที่สุด
แต่ตอนนี้กลับถูกทำลายจนหมดสิ้นเพราะไอ้คนโง่หลี่เยว่หยูคนนี้
เธออดกลั้นไม่ไหว และก็ไม่อยากทนอีกต่อไปแล้ว
ก้าวขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว ยกมือขึ้นตบฉาดเข้าไปที่ใบหน้าหลี่เยว่หยู
หลี่เยว่หยูไม่คิดว่านางจะกล้าลงมือ
ร้องลั่นด้วยความตกใจ ยกมือจะตบกลับคืน
ซูเยว่ยกเท้าถีบเข้าไปที่ท้องนาง หลี่เยว่หยูถอยหลังไปหลายก้าว กว่าจะพยุงตัวให้ยืนได้มั่นคง แขนก็ถูกซูเยว่คว้าไว้
ใบหน้าก็โดนตบเข้าไปอีกฉาดหนึ่ง
การเคลื่อนไหวของซูเยว่กะทันหันเกินไป คนอื่นๆเมื่อครู่ไม่มีใครทันได้ตอบสนองเลย
ซูรุ่ยยืนอยู่ข้างๆ หลังจากตั้งสติได้ก็รีบก้าวเข้าไปดึงมือซูเยว่ไว้ "เยว่เยว่ เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า"
หลี่เยว่หยูถือโอกาสตอนที่ซูเยว่ถูกจับได้ ตบเข้าไปที่ใบหน้าซูเยว่
"ให้ตบข้า สมควรตายนัก เจ้าเป็นตัวอะไรกัน ข้ามองเจ้าไม่พอใจมานานแล้ว ถ้าไม่เห็นแก่หน้าพี่รุ่ย เจ้าคิดว่าข้าจะทนเจ้ามานานขนาดนี้หรือ"
ซูเยว่แขนถูกซูรุ่ยจับอยู่ ทำได้เพียงรีบหลบศีรษะ แต่ใบหน้าก็ยังถูกหลี่เยว่หยูฟาดถูก
ซูรุ่ยก็เห็นภาพนี้เช่นกัน รูม่านตาสั่นระริก มือที่จับข้อมือซูเยว่ไว้ก็คลายออกโดยไม่รู้ตัว