ดินฟ้าสะเทือนสะท้าน ภูเขาและทะเลสั่นไหวพร้อมกัน ในความเวิ้งว้างนั้น รอยแยกสีดำสนิทบาดาลจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ เหล่าสิ่งมีชีวิตในแดนมารนับอนันต์สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายการต่อสู้ของสองพลังอันยิ่งใหญ่ ต่างพากันตัวสั่นเทิ้ม แม้กระทั่งเทพปีศาจเองก็ยังหวาดหวั่นพะวง
“เจ้าเข้าใกล้หลินซิน มีแผนร้ายอะไรกันแน่?”
กระบี่ไร้มลทินในมือเซี่ยอี้เปล่งแสงสีขาวจ้าจ้า แสงกระบี่นับพันล้านสายพุ่งทะยานออกไป ทั่วทั้งดินฟ้าถูกปกคลุมด้วยอาณาจักรกระบี่ของเขา สวรรค์และปฐพีกลายเป็นโลกแห่งกระบี่ กักขังเทพปีศาจชุดดำผมสีเงินเอาไว้
บนใบหน้าอันงดงามของตู๋กูเสวียนเยี่ยผุดรอยยิ้มที่ปราศจากความรู้สึกใด แม้จะไร้ความปรานี แต่นางก็ยังงดงามจนชวนให้เคลิบเคลิ้ม กระบี่สลายใจในมือของนางเปล่งแสงสีแดงโลหิต แสงสีแดงนั้นกลายเป็นกลีบดอกไม้
กลีบดอกไม้สีแดงเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็วจนนับเป็นพันล้านกลีบ โอบล้อมรอบกายนาง แล้วพุ่งปะทะเข้ากับกระบี่บินที่ถาโถมเข้ามา เกิดเป็นเสียงกัมปนาทกึกก้องไปทั่ว
“มารดาคนหนึ่งเข้าใกล้ลูกสาวของตน ในสายตาเจ้าถึงกับเป็นแผนร้ายงั้นรึ?”
ตู๋กูเสวียนเยี่ยเดือดดาลจนทนไม่ไหว นางชูมือขึ้นสู่ฟ้า ฝ่ามือเปล่งแสงสีม่วงแดง พลังดูดอันมหาศาลยิ่ง ฉุดดึงดวงจันทราอันสุกสกาวบนนภาให้ร่วงลงมาอย่างแรง
ดวงจันทราดวงนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ นั่นคือดวงดาวขนาดยักษ์ดวงหนึ่ง ถูกตู๋กูเสวียนเยี่ยลากจากห้วงดารามาสู่แดนมาร แล้วเหวี่ยงตรงเข้าหาเซี่ยอี้เช่นนั้นเอง
พื้นดินมืดลงทันที
“เจ้าเหมาะสมจะเป็นมารดาเสียที่ไหน?”
เซี่ยอี้เยาะเย้ย กระบี่เทพในมือของเขาพวยพุ่งด้วยแสงกระบี่อันน่าสะพรึง แสงกระบี่อันน่าสยดสยองพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าจากคมกระบี่ กลายเป็นมังกรเขียวขนาดยาวนับล้านจั้งถึงสามสิบหกตัว มังกรแต่ละตัวรายล้อมไปด้วยสายฟ้าเทพไม้หยิน