เซี่ยเหลียนซินใจเต้นรัว เขารู้จริงๆ ว่าแม่มาถึงแล้ว และรู้ว่าเขาไปพบแม่มา ดังนั้นจึงรอเขาอยู่ที่นี่เพื่อให้เขากลับมา
“นางบอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดปีที่สิบห้าของข้า” เซี่ยเหลียนซินเอ่ยเบาๆ
เซี่ยอี้นิ่งไป จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดปีที่สิบห้าของเซี่ยเหลียนซินจริงๆ สิบห้าปี วัยก้าวสู่วัยสาว ในครอบครัวชาวบ้าน วันนี้จะมีพิธีเจริญวัย นางสาวจำนวนไม่น้อยในตระกูลบำเพ็ญก็สืบทอดประเพณีนี้ จะจัดพิธีเจริญวัยให้ลูกสาว แสดงว่าลูกสาวบรรลุนิติภาวะแล้ว
ที่แท้นางมาที่นี่ก็เพื่อสิ่งนี้
นึกไม่ถึงว่านางจะยังจำได้
ตัวเองกลับลืมมันไปเลย
จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองในฐานะพ่อนั้นละเลย
เซี่ยอี้ใจอ่อนลง พูดกับเซี่ยเหลียนซินว่า
“ลุกขึ้นเถิด”
เซี่ยเหลียนซินลุกขึ้นยืน เซี่ยอี้มองลูกสาวตัวเองอย่างละเอียด อายุสิบห้าปี ร่างกายก็มีท่าทางของผู้ใหญ่แล้ว สูงขึ้นมากจริงๆ
เพียงแต่นางไม่ใช่มนุษย์เสียทีเดียว สายเลือดที่ถูกผนึกไว้ครึ่งหนึ่ง มิได้ไม่มีอยู่จริง นางยังมีวัยเด็กและวัยรุ่นที่ยาวนานต้องผ่านพ้นไป เซี่ยอี้มองเซี่ยเหลียนซิน ไตร่ตรองถึงตัวเอง
เขามักจะลืมว่านางต่างจากเด็กคนอื่นๆ ลืมว่าจิตใจของนางอ่อนเยาว์กว่าภายนอกมากนัก ปีเหล่านี้เขาละเลยหลายสิ่งไปหรือไม่?
เอาเถอะ กติกาสำนักไม่ต้องคัดลอกก็ได้ หากจะเทียบอายุของนางกับเผ่าปีศาจหรือเผ่าอสูรแล้ว นางก็เป็นเพียงทารกแรกเกิด
ทารกน้อยลงมือไม่รู้จักหนักเบา จะถือเป็นความผิดของทารกน้อยได้อย่างไร?