หยางฮ่าวอวี่เห็นหลินเฟิงตอบตกลง ก็เลิกร้องไห้โฮทันที เขาแค่นหัวเราะเย็นชาแล้วพูดว่า “ฉันร้องไห้เหรอ? อย่ามาเบี้ยวคำพูดก็แล้วกัน ไอ้ยาจก อีกเดี๋ยวแกก็จะกลายเป็นคนพิการพอดี จะได้ขอเงินช่วยเหลือคนพิการไง จะได้ไม่อดตาย!”
หญิงสาวที่มาด้วยกันยังพูดเสริมว่า “ที่รักของฉันใจดีจริง ๆ นะ รู้ว่าเขาจน เลยตั้งใจเปิดโอกาสให้เขาขอเงินช่วยเหลือด้วย!”
“เลิกพูดไร้สาระ! จะพนันยังไงก็ว่ามา!”
หลินเฟิงไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขาแล้ว
“ง่าย ๆ เราเลือกหินดิบคนละ 3 ก้อน ราคาก้อนไม่เกิน 100,000 หยวน ใครเปิดออกมาแล้วได้ราคาสูงกว่าเป็นฝ่ายชนะ แข่ง 3 รอบ ชนะ 2 รอบก็พอ!”
หยางฮ่าวอวี่กล่าว
“ได้! แต่ต้องจำกัดเวลาด้วย ภายในครึ่งชั่วโมงต้องเลือกหินดิบให้ครบ 3 ก้อน กล้าไหมล่ะ!”
หลินเฟิงจงใจบีบเวลาของเขาให้สั้นลง
สีหน้าหยางฮ่าวอวี่ดูย่ำแย่ลงเล็กน้อย
แต่สุดท้ายก็ยังกัดฟันตอบตกลง แม้เวลาจะกระชั้นไปหน่อย ทว่าในสายตาเขา แค่เลือกส่ง ๆ ก็ชนะหลินเฟิงได้อย่างแน่นอน!
หยางฮ่าวอวี่แค่นเสียง ก่อนพาหญิงสาวข้างกายเดินไปอีกทาง
ส่วนหลินเฟิงก็เดินไปอีกฝั่งหนึ่ง
แต่วิธีเลือกหินดิบของหยางฮ่าวอวี่กับหลินเฟิงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
หยางฮ่าวอวี่เริ่มจากใช้มือลูบเปลือกหิน
จากนั้นก็ใช้ไฟฉายกำลังสูงส่องดู
ระหว่างเลือกหินดิบ เขายังอธิบายให้หญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ ฟังไปด้วย
ว่าควรเลือกหินดิบแบบไหน ถึงจะมีโอกาสได้กำไรงาม!
หญิงสาวมองเขาพูดจาฉะฉานอย่างมั่นใจ
แววตาเป็นประกายระยิบระยับ!
อีกด้านหนึ่ง
หลินเฟิงกลับสบาย ๆ กว่ามาก!
เขาพาหลิ่วเม่ยเดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว
สายตากวาดมองไปรอบ ๆ!
เขาเปิดใช้เนตรทะลวงแล้ว
เพื่อสังเกตโครงสร้างภายในหินดิบ
หลังจากมองอยู่พักหนึ่ง หลินเฟิงก็พบว่าการร่ำรวยจากการพนันหินเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย
จากประสบการณ์ขายศิลาวิญญาณ 2 ครั้งของเขาและคำอธิบายของระบบ
หยกที่ดีต้องมีเนื้อใส เนื้อยิ่งใกล้เคียงแก้วก็ยิ่งดี
แต่หินดิบราคาต่ำกว่า 100,000 หยวนในงานนี้ อย่างน้อย 50 เปอร์เซ็นต์ไม่มีเนื้อหยกเลยสักนิด!