“อืม! ต่อไปพอเจ้าคุมแก๊งพยัคฆ์ทมิฬแล้ว ก็อย่าทำเรื่องที่ทำให้ฟ้าพิโรธผู้คนชิงชังอีก เรื่องไหนควรปฏิรูปก็ปฏิรูป เข้าใจไหม?”
หลินเฟิงไม่ได้สั่งให้เฉินสืออันฟอกขาวแก๊งพยัคฆ์ทมิฬทั้งแก๊ง
เขารู้แล้วว่าโลกนี้เป็นโลกแห่งวิถียุทธ์
โลกแบบนี้ย่อมวุ่นวายกว่าปกติอยู่แล้ว
หากแก๊งพยัคฆ์ทมิฬสละพื้นที่อิทธิพลไป พรุ่งนี้ก็จะมีแก๊งพยัคฆ์ทมิฬเกิดขึ้นอีกนับไม่ถ้วน
โลกใต้ดินจะต้องนองเลือดและเต็มไปด้วยลมคาวเลือด
นั่นเท่ากับสร้างบาป
สู้ให้แก๊งพยัคฆ์ทมิฬยึดพื้นที่อิทธิพลในโลกใต้ดินของเมืองไห่ซื่อเอาไว้ให้มั่น แล้วคอยควบคุมไม่ให้เลยเถิดจะดีกว่า
นี่ต่างหากคือตัวเลือกที่ดีที่สุด
เฉินสืออันพยักหน้าอย่างนอบน้อม
“เล่าเรื่องขั้นพลังยุทธ์ให้ฉันฟังอีกหน่อย”
หลินเฟิงยังคงสงสัยใคร่รู้เรื่องขั้นพลังยุทธ์อยู่มาก
เฉินสืออันรู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดปรมาจารย์หนุ่มน้อยอย่างเขาถึงถามเรื่องนี้ แต่ก็ยังเล่าให้ฟังอย่างละเอียด
“ขั้นพลังยุทธ์แบ่งเป็นขั้นโฮ่วเทียน ขั้นเซียนเทียน ขั้นปรมาจารย์ และขั้นปรมาจารย์ใหญ่ ขั้นโฮ่วเทียนยังแบ่งย่อยเป็นพลังภายนอกกับพลังภายในขอรับ”
“ได้ยินว่าหลังขั้นปรมาจารย์ใหญ่ยังมีขั้นอื่นอีก แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงเรื่องเล่าขาน ต่อให้เป็นปรมาจารย์ใหญ่ ก็หาได้ยากยิ่ง”
“พลังภายนอกเน้นขัดเกลาผิวหนัง เนื้อหนัง เส้นเอ็นและกระดูก ฝึกพละกำลังดิบของกล้ามเนื้อ ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก”
“พลังภายในเน้นทะลวงเส้นลมปราณทั่วร่าง รวมพลังจากเลือดเนื้อให้กลายเป็นพลังภายในซ่อนไว้ในร่าง สามารถปล่อยพลังทะลุร่างและใช้ฝ่ามือทำร้ายคนได้”
“ขั้นเซียนเทียนเน้นย้อนคืนสู่สภาวะกำเนิดฟ้า เปลี่ยนพลังภายในเป็นปราณแท้จริง ทำให้ปราณแท้จริงออกนอกร่าง เหยียบอากาศได้ชั่วครู่ หูตาแจ่มใส ตระกูลวิถียุทธ์หลายแห่งมีผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนเทียนเป็นกำลังรบสูงสุด”