หลังจากวางค่ายกลเสร็จ!
หลินเฟิงก็กลับไปตระกูลหลินอีกรอบ ช่วยประเคนดีบัฟให้ทุกคนในตระกูลหลินจนเต็มหลอด จากนั้นจึงกลับมายังคฤหาสน์อวิ๋นหลานเพื่อฝึกฝนต่อ
หลังออกไปข้างนอกมารอบหนึ่ง หลินเฟิงก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความเข้มข้นของพลังวิญญาณในคฤหาสน์อวิ๋นหลานเพิ่มขึ้น
แต่พลังวิญญาณแค่นี้ยังไม่พอสำหรับการฝึกฝน คงต้องรอให้มันสะสมมากกว่านี้อีกหน่อย
อย่างไรก็ตาม ค่ายกลรวมพลังวิญญาณนี้กลับมีผลช่วยปรับสภาพอากาศเฉพาะบริเวณได้ด้วย
นับตั้งแต่วางค่ายกลรวมพลังวิญญาณ อุณหภูมิในคฤหาสน์อวิ๋นหลานก็อยู่ที่ 26 องศาอย่างคงที่
ดีงามจริง ๆ
กลางคืน
เพราะตอนกลางวันหลินเฟิงโด่งดังขึ้นมาที่ถนนของเก่า แถมยังเป็นชายหนุ่มวัยกำลังคึกคะนองตามปกติ พลังในกายพลุ่งพล่าน
ช่วยไม่ได้ เขาจึงต้องให้หลิ่วเม่ยรับบทเป็นพนักงานดับเพลิง ช่วยระบายไฟให้เขาสักหน่อย
“คุณชาย! คุณนี่ร้ายจริง ๆ~”
“ฮิ ๆ แล้วชอบคุณชายร้าย ๆ แบบนี้ไหมล่ะ?”
มือของหลินเฟิงเริ่มซุกซน
หลิ่วเม่ยกดมือที่กำลังซุกซนของหลินเฟิงเอาไว้ “คุณชาย คิดให้ดีนะคะ
ถ้าข้ามขั้นสุดท้ายไปจริง ๆ ฉันจะเกาะติดคุณไม่ปล่อยแล้วนะ”
หลินเฟิงไม่พูดอะไร เขาอุ้มหลิ่วเม่ยขึ้นมาแล้วโยนลงบนเตียงทันที
จากนั้นก็เริ่มลิ้มรสอาหารอันโอชะ
ขณะที่หลินเฟิงกำลังลิ้มรสอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ เสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบาก็ดังมาจากด้านนอก
“หืม?”
หลินเฟิงระวังตัวขึ้นมาทันที ก่อนเปิดใช้เนตรทะลวง
ชั่วพริบตา ผนังตรงหน้าก็เริ่มโปร่งใสในมุมมองของหลินเฟิง