ทั่วร่างของเย่เฉินคล้ายถูกทาด้วยโคลนสีดำชั้นหนึ่ง ดูช่างประหลาด
ลู่เสวียนลงมือเป็นครั้งคราว เพื่อกดทับกลิ่นอายบนร่างของเย่เฉิน
พึงรู้ว่านี่คือโอสถชำระไขกระดูกระดับสวรรค์ หากไม่ใช่เพราะลู่เสวียนควบคุมเคล็ดวิชาที่ระบบมอบให้อยู่ในมือ เย่เฉินที่กินโอสถชำระไขกระดูกระดับสวรรค์นี้เข้าไป คงต้องระเบิดร่างตายไปแล้ว!
อย่างไรก็ตามเขาเป็นเพียงขอบเขตกลั่นปราณ จะมีสิทธิ์ใดมารองรับพลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?
และในเวลานี้ ภายในแผ่นหยก เย่าเหยียนสัมผัสทุกสิ่งได้ จิตใจสะท้านสะเทือนอย่างยิ่ง
โอสถระดับสวรรค์ขั้นเก้า!
พลังที่แฝงอยู่ในนั้นน่าสะพรึงกลัวเหลือคณา!
แต่ท่านอาจารย์ของเย่เฉินกลับควบคุมได้อย่างง่ายดายและผ่อนคลาย!
ชั่วขณะนั้น ความเคารพยำเกรงที่เย่าเหยียนมีต่อลู่เสวียนก็เพิ่มขึ้นอีกมาก
“เย่เฉินคารวะลู่เสวียนเป็นอาจารย์ นี่คือวาสนาของเขา!”
เขาตกตะลึง สำนักต้าเต้าซ่อนบุคคลไร้เทียมทานผู้หนึ่งไว้เช่นนี้!
ในเวลาเดียวกัน
เย่เฉินได้เข้าสู่สภาวะที่ประหลาดเป็นอย่างยิ่ง
โอสถชำระไขกระดูกนี้เป็นระดับสวรรค์ขั้นเก้า นอกจากชำระไขกระดูกและเปลี่ยนเส้นเอ็นแล้ว ยังแฝงไปด้วย “มรรคา” และ “สัมผัส”
แม้ว่าเย่เฉินจะไม่เคยล่วงรู้ความลับเช่นนี้ แต่ “มรรคา” และ “สัมผัส” กลับจารึกลายมรรคาและรอยประทับลงในร่างของเย่เฉินอย่างเป็นธรรมชาติ
บางคราที่เย่เฉินฟื้นตื่น บางคราก็ตกอยู่ในความพร่าเลือน
พลังของโอสถระดับสวรรค์นั้นเกินขอบเขตที่เขาจะรับไหว เขาทำได้เพียงรับไว้อย่างจนปัญญา
ขอบเขตกลั่นปราณขั้นสาม!
ขอบเขตกลั่นปราณขั้นเจ็ด!
ขอบเขตนักปราชญ์ขั้นต้น!
……
ขอบเขตจอมราชันขั้นสูง!
เพียงแค่ซึมซับพลังของโอสถชำระไขกระดูก ระดับการบำเพ็ญของเย่เฉินก็ทะยานขึ้นถึงขอบเขตจอมราชันขั้นสูง!
“ติ้ง! ระดับการบำเพ็ญของศิษย์คนที่สองของโฮสต์กำลังก้าวหน้า! เริ่มซิงโครไนซ์!”
เสียงของระบบดังขึ้น
ลู่เสวียนยิ้มจาง ๆ สัมผัสถึงความซาบซ่านจากการที่พื้นฐานการบำเพ็ญชำระล้างอยู่ในร่าง
เป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย!
สุขสบาย!
พึงรู้ว่าในเวลานี้ จีฝูเหยาก็ป้อนกลับระดับการบำเพ็ญอย่างไม่ขาดสาย!
“ติ้ง! ระดับการบำเพ็ญของศิษย์คนแรกของโฮสต์กำลังก้าวหน้า! เริ่มซิงโครไนซ์!”