"ข้าตระกูลเย่ยอมลุยไฟลุยน้ำเพื่อฝ่าบาทจักรพรรดินี ทุ่มเททุกสิ่ง!"
ตูม!
เบื้องบนฟากฟ้าปรากฏความสั่นสะเทือนปั่นป่วน
สาบานด้วยปราณนภาเป็นพยาน!
ไม่นาน ร่างของเหล่าผู้คนตระกูลเย่ก็มีตราประทับจางๆ ไหลออกมา
นี่คือพันธสัญญาแห่งปราณนภา
หากฝ่าฝืน จะถูกปราณนภาสังหารโดยตรง!
เห็นภาพนี้ จีฝูเหยาพยักหน้าเบาๆ
บัดนี้ สามกองกำลังเก่าแก่ของราชวงศ์ฝูเหยาได้รวบรวมกลับมาสองส่วนแล้ว
ราชองครักษ์มังกรและตระกูลเย่เมืองชิงเฉิง!
จีฝูเหยามองไปที่เย่เป่ยเฉิน "จากนี้ไป พวกเจ้าจงซุ่มเงียบต่อไปก่อน โอกาสยังไม่เหมาะสม"
เย่เป่ยเฉินเสียงสั่น "ฝ่าบาทจักรพรรดินี เหล่าครึ่งจักรพรรดิ์และอาวุธระดับครึ่งจักรพรรดิ์หลายคนของตระกูลเย่ที่สลายจิตวิญญาณไป ในใจยังคงมีความยึดมั่น หวังว่าพระองค์จะกลับมานำพวกเขาเข้าสู้รบอีกครั้ง น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้เห็นวันนี้!"
จีฝูเหยาสะเทือนใจอยู่บ้าง "พวกเจ้าวางใจได้ หอเทียนหลัวข้าจะทำลายให้สิ้น!"
เย่เป่ยเฉินตาแดงก่ำ "ศึกสุดท้าย ต่อให้ต้องเผาผลาญอายุขัย เผาวิญญาณเทวะ ข้าก็จะสังหารพวกสุนัขของหอเทียนหลัวให้มากขึ้น!"
ชิงเยียนและหวังหมานเอ่ยว่า "บัดนี้ฝ่าบาทจักรพรรดินีกลับมาแล้ว พวกเราเพียงรอการจัดการของฝ่าบาทก็พอ!"
เย่เป่ยเฉินว่า "รับบัญชา!"
ขณะนี้ จีฝูเหยายิ้มมองลู่เสวียน "ท่านอาจารย์ ขออภัยที่ก่อนหน้านี้ข้าปิดบังท่าน"
ลู่เสวียนยิ้ม "ไม่เป็นไร"
จีฝูเหยาค่อยๆ เอ่ยกับลู่เสวียน "ปีนั้น ข้าอาศัยวิถีอัคคีวิญญาณบรรลุระดับจักรพรรดิ์ ผู้คนขนานนามว่าจักรพรรดินีฝูเหยา ข้าสร้างราชวงศ์ฝูเหยาขึ้นมาด้วยสองมือ ราชวงศ์ยังไม่ทันก้าวสู่จุดสูงสุดที่แท้จริง ก็ถูกหอเทียนหลัวทำลายเสียก่อน"
ลู่เสวียนถาม "หอเทียนหลัวในถิ่นร้างทิศใต้มีชื่อเสียงชั่วร้ายยิ่ง พันปีมานี้ทำลายล้างไม่น้อยกลุ่มอิทธิพล"
จีฝูเหยาส่งเสียงลับถึงลู่เสวียน "ท่านอาจารย์ ที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ก็เพราะใช้วิชาลับยุคโบราณเวียนว่ายกลับชาติมาเกิดใหม่ เรื่องนี้มีเพียงคนสนิทที่ภักดีที่สุดของข้าไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้"
ลู่เสวียนพยักหน้า "การเวียนว่ายกลับชาติมาเกิดนั้นน่าตระหนกเกินไป เรื่องนี้ต้องไม่เปิดเผยเด็ดขาด"