“วันนี้เรามาฉลองอีกครั้งที่ท่านอาจารย์หยิงสอบผ่านใบอนุญาตนักเภสัชกันเถอะ”
แก้วน้ำผลไม้สี่ใบกระทบกัน ฟองอากาศส่งเสียงซ่า ๆ เสียงของเด็กสาวเปี่ยมไปด้วยความร่าเริงและความภาคภูมิใจ
เว็บไซต์ทางการของนักเภสัชประกาศรายชื่อผู้ที่ผ่านการสอบใบอนุญาตนักเภสัชระดับเริ่มต้นอย่างเป็นทางการประจำปีนี้ ชื่อของหยิงฉือปรากฏอยู่ในรายชื่อนั้นอย่างชัดเจน ที่สะดุดตาที่สุดคือเธอเป็นผู้เข้าสอบที่อายุน้อยที่สุด
เซเลิ่นเท่ค้นดูในเว็บไซต์ทางการ แล้วพบว่าหยิงฉือเป็นคนอายุน้อยที่สุดในสหพันธ์ที่สอบผ่านใบอนุญาตนักเภสัชระดับเริ่มต้น ก่อนหน้านี้ผู้ที่อายุน้อยที่สุดคือเหอจือเฟย ซึ่งได้ใบอนุญาตตอนอายุเก้าขวบ
เธอรุ่งเรืองจริง ๆ เพื่อนของฉันเป็นนักเภสัชที่อัจฉริยะที่สุดในสหพันธ์ทั้งสหพันธ์เลย
หยิงฉือซึ่งมีอายุร่างกายแปดขวบครึ่ง แต่อายุจิตใจหกสิบปีได้แต่เหงื่อตก
หยิงฉือคิดว่าตัวเองอาศัยประสบการณ์การหลอมโอสถจากชาติก่อน จึงพอมีพรสวรรค์ด้านการปรุงยาอยู่บ้าง นับว่าเป็นชัยชนะที่ไม่ค่อยยุติธรรมนัก เธอคิดว่าเด็กชายที่ได้ใบอนุญาตตอนอายุเก้าขวบคนนั้นต่างหากที่เป็นอัจฉริยะตัวจริง
ขอโทษด้วยนะเจ้าหนู รอบนี้ฉันก็ได้อวดเก่งอีกแล้ว
“งั้นตอนนี้หยิงฉือขายยาได้แล้วใช่ไหม? ขายให้ฉันก่อนเลย ฉันจองไว้นานแล้วนะ” เซเลิ่นเท่โวยวายอยากซื้อยาที่หยิงฉือปรุง
โหยวเสียนไม่ยอม สองคนนี้ต่างก็อยากเป็นลูกค้าคนแรกของหยิงฉือ
หยิงฉือนึกถึงยาแปลก ๆ ที่ตัวเองปรุงไว้ แล้วกลับไปหยิบ【ฝันหวานสักครู่】กับ【เชิญดื่มนมสักคำ】ออกมาจากห้อง ยาสองขวดนี้ดูเป็นมิตรที่สุด แถมยังเป็นยาที่พวกเธอน่าจะได้ใช้จริง