หยิงฉือถึงนึกขึ้นได้ว่า มีคาเริ่มต้นตัวนี้เป็นเครื่องที่เกมตั้งค่าไว้เป็นค่าเริ่มต้น เธอมัวแต่เรียนจนยังไม่ได้ดูข้อมูลของมีคาเลย
จอแสงแสดงให้เห็นว่ามีคาเริ่มต้นตัวนี้อยู่ระดับ B ส่วนระดับพลังจิตของหยิงฉืออยู่ที่ระดับ A
มิน่าล่ะ…ตอนเชื่อมต่อเมื่อกี้ถึงรู้สึกไม่ค่อยเสถียร
เดี๋ยวก่อน หยิงฉือนึกขึ้นมาได้ว่าตอนวัดพลังจิตครั้งนั้น เพราะไม่รู้ว่าการปล่อยพลังจิตออกนอกตัวจะส่งผลหรือไม่ เธอจึงตั้งใจกดพลังไว้ตอนวัด
หยิงฉือก้มมองฝ่ามือตัวเอง งั้น…ระดับพลังจิตของเธออยู่ที่เท่าไรกันแน่?
จะไปวัดใหม่อีกรอบดีไหม? ความคิดเพิ่งผุดขึ้นก็ถูกเธอกดลงไปเสียแล้ว ช่างเถอะ เรื่องนี้ไม่สำคัญ
หยิงฉือปรับค่าพารามิเตอร์ของมีคาเริ่มต้นเป็นระดับ A ทันที ปลายนิ้วกรีดผ่านจอแสงอย่างรวดเร็วสองสามครั้ง แถมยังเลือกเพลงประกอบสุดมันให้ตัวเองด้วย
วินาทีถัดมา มีคาสีเงินเทาที่เมื่อครู่ยังนอนแบนราบอยู่ก็พลิกตัวดีดขึ้นมายืนได้อย่างคล่องแคล่ว มีคาสีเงินเทาเริ่มเต้นอยู่กับที่ตามเพลง ‘เย่ยวี่’ เวอร์ชันดีเจผสมดนตรีจีนโบราณ จังหวะแม่นยำ ท่วงท่าพลิ้วไหวราวสายน้ำ
ลานฝึกอันกว้างขวาง โครงร่างโลหะสีเงินเทาอันแข็งกระด้างขยับตามจังหวะดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สไตล์จีนโบราณ ท่วงท่ามีทั้งความติดขัดจากชิ้นส่วนโลหะที่ขบกัน และความเขินอายอย่างประหลาดปะปนอยู่ด้วย
ภาพตรงหน้าช่างแปลกประหลาดเหลือเกิน
หยิงฉือพอใจจนยกนิ้วโป้งให้ตัวเอง มีคาสีเงินเทาก็ยกนิ้วโป้งตามเธออย่างพร้อมเพรียง
ไม่เลว เต้นได้ลื่นไหลดี แถมไม่มีความรู้สึกเหมือนพลังจิตถูกกระชากจนตัวถ่วงอีกแล้ว
เพื่อกู้หน้าจากความอับอาย หยิงฉือใช้เวลาอยู่ในแคปซูลโฮโลกราฟิกครบหกชั่วโมงเต็ม จนระบบคุ้มครองผู้เยาว์จากการเล่นเกมบังคับดึงจิตสำนึกของเธอออกมา พอประตูแคปซูลเปิดออก เธอก็ยังรู้สึกว่ายังเล่นไม่จุใจ
