หลังวันหยุดสิ้นสุดลง ชีวิตก็กลับเข้าสู่จังหวะการเรียนที่ดำเนินซ้ำไปวันแล้ววันเล่า
การบ้านและข้อสอบที่พอกพูนตลอดวันหยุดชาติ 7 วันถูกหัวหน้าห้องแต่ละวิชารวบรวมไป กระดานดำกลับมาเต็มไปด้วยตัวหนังสือแน่นขนัด ส่วนตัวเลขบนป้ายเคานต์ดาวน์ก็ลดลงไปอีกช่วงหนึ่ง
ความผ่อนคลายและความตื่นเต้นในช่วงวันหยุดแทบมลายหายไปตั้งแต่วันเปิดเรียนวันแรก เหล่านักเรียนกลับมาใช้ชีวิตตื่นเช้านอนดึก ทำโจทย์และสอบกันอีกครั้ง
บ่ายวันหนึ่ง ก่อนถึงคาบพละ
นักเรียนห้องเจ็ดกำลังทยอยเก็บข้าวของ เตรียมไปเรียนที่สนามกีฬา
กระดานอิเล็กทรอนิกส์หน้าชั้นเรียนยังเปิดอยู่ และกำลังเล่นเพลงภาษาอังกฤษเพลงหนึ่ง เด็กผู้ชายสองสามคนโยกหัวตามจังหวะเพลงเป็นพัก ๆ
จู่ ๆ หน้าจอกระดานก็พลันดับวูบ เพลงหยุดลงกะทันหัน
ทุกคนในห้องชะงักไป ก่อนจะมีคนที่ตั้งสติได้ไวร้องขึ้นมาว่า “ไฟดับแล้ว!”
ทุกคนหันไปมองหลอดไฟเหนือศีรษะ ปรากฏว่าดับหมดจริง ๆ พัดลมก็หมุนช้าลงก่อนหยุดนิ่ง
อย่างไรคาบถัดไปก็เป็นวิชาพละ ต้องไปสนามกีฬาอยู่แล้ว จะไฟดับหรือไม่ดับก็ไม่มีใครใส่ใจนัก
เด็กผู้ชายสองสามคนตะโกนว่า “ไปกันเถอะ ไปกัน!” ส่วนพวกเด็กผู้หญิงหยิบแก้วน้ำกับเสื้อคลุม แล้วทยอยเดินออกจากห้องเรียน