พกพลังขั้นข้ามเคราะห์ กลับสู่วัยมัธยมปลาย

ตอนที่ 46 กลับบ้านแล้ว

5 นาที· 1.1K คำ

หลังมาถึงเยี่ยนจิง ครอบครัวของเฉินเป่ยเสวียนก็เริ่มตะลุยเที่ยวแบบไม่หยุดพักนาน 7 วันเต็ม

จัตุรัสเทียนอันเหมิน พระราชวังต้องห้าม กำแพงเมืองจีน พระราชวังฤดูร้อน หอสักการะฟ้า ตรอกหนานหลัวกู่เซี่ยง และสือช่าไห่ สถานที่ดัง ๆ ที่พอนึกชื่อออกแทบจะไปกันครบทุกแห่ง

เฉินเจี้ยนกั๋วกับเซียวเหวินเฟิงดูราวกับอยากชดเชยทุกอย่างที่ไม่ได้เที่ยวเล่นมาตลอดครึ่งชีวิต ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ต้องถ่ายรูป เห็นอะไรก็ต้องร้องอุทาน ทั้งคู่โพสต์ลงโมเมนต์ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ วันหนึ่งโพสต์ได้เป็นสิบข้อความ ถึงขั้นญาติผู้ใหญ่ทั้งเจ็ดฝ่ายพากันเข้ามาถามว่าไปถูกลอตเตอรี่หรือเปล่า

แปลกอยู่เหมือนกัน ทั้งที่เดินวันละหลายหมื่นก้าวติดต่อกันหลายวัน เฉินเจี้ยนกั๋วกับเซียวเหวินเฟิงกลับไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด

ขาไม่เมื่อย เท้าไม่เจ็บ ออกจากโรงแรมตอนเจ็ดโมงเช้า กลับตอนสี่ทุ่ม วันรุ่งขึ้นก็ยังสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเหมือนเดิม

สองสามีภรรยาเองก็สงสัย เซียวเหวินเฟิงบอกว่าอาจเป็นเพราะเที่ยวสนุกเกินไป จนลืมเหนื่อยไปเลยก็ได้

เฉินเจี้ยนกั๋วเห็นด้วยอย่างยิ่ง บอกว่าคนเราพอมีความสุขแล้ว โรคภัยอะไรก็หายไปหมด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป