ฝีมือของนักวิ่งชั้น ม.4 แต่ละคนแตกต่างกันมาก บางคนออกตัวช้ากว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัดเกือบครึ่งจังหวะ บางคนวิ่งไปได้ครึ่งทางก็เริ่มหันกลับไปมองแล้ว เวลาของผู้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่งอยู่ที่สิบสองวินาทีเศษ ไม่โดดเด่นนัก แต่ก็ถือว่าอยู่ในระดับมาตรฐาน
ต่อจากนั้นก็เป็นการแข่งขันของนักเรียนชั้น ม.5
การแข่งขันของรุ่น ม.5 ดุเดือดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด นักวิ่งระยะสั้นหลายคนจากห้องเรียนกีฬาเริ่มฉายแวว ทำเวลาได้ดีเกินสิบเอ็ดวินาที
ภายในฐานที่มั่นของห้องเจ็ด จางเสี่ยวชุนกับเพื่อนผู้ชายหลายคนเบียดกันดูการแข่งขันของรุ่น ม.5 พร้อมวิจารณ์เป็นระยะ
“ขาสั้นแบบนั้น วิ่งไม่เร็วหรอก” “โห คนนั้นเร็วชะมัด”
“พวกนายว่าเสวียนเกอห้องเราจะทำเวลาได้เท่าไร”
จากนั้น นักเรียนชั้น ม.6 ซึ่งเป็นกลุ่มที่ได้รับความสนใจมากที่สุดของทั้งโรงเรียนก็ลงสนาม
การแข่งขันวิ่ง 100 เมตรรอบคัดเลือกของรุ่น ม.6 แบ่งออกเป็นสามรอบ ในบรรดานักวิ่งที่ลงแข่งรอบแรกมีตัวเก่งด้านวิ่งระยะสั้นจากห้องเรียนกีฬาอยู่คนหนึ่ง ชื่อเหอจวิ้น
เขาเป็นกำลังหลักของทีมกรีฑาโรงเรียนมัธยมเทียนหนานแห่งที่สอง และเชี่ยวชาญการวิ่งระยะสั้น ปีที่แล้วคว้าเหรียญเงินวิ่ง 100 เมตรจากการแข่งขันกีฬานักเรียนทั่วเมือง ปีนี้ตั้งเป้ามาคว้าเหรียญทอง
เมื่อเขายืนประจำเส้นสตาร์ต ในชุดกรีฑารัดรูปสีน้ำเงินเข้ม รองเท้าติดปุ่มสำหรับวิ่งโดยเฉพาะ รูปร่างเพรียวสมส่วน กล้ามเนื้อขาแข็งแรงได้รูป โดดเด่นเหนือผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่สวมเพียงกางเกงกีฬาธรรมดา
เสียงปืนปล่อยตัวดังขึ้น เหอจวิ้นตอบสนองได้เร็วมาก แทบจะพุ่งออกไปพร้อมกับเสียงปืน
เขาทิ้งห่างคู่แข่งอย่างเห็นได้ชัดตั้งแต่ 30 เมตรแรก ก่อนพุ่งผ่านเส้นชัยด้วยความได้เปรียบขาดลอย ทำเวลาได้ 11.03 วินาที คว้าอันดับหนึ่งของกลุ่มในรอบแรกไปอย่างไร้ข้อกังขา
เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นสองข้างลู่วิ่ง นักเรียนห้องเรียนกีฬาที่ฐานที่มั่นพร้อมใจกันตะโกนเรียกชื่อเหอจวิ้น ส่วนพวกนักเรียนหญิงก็ซุบซิบกันถึงกล้ามเนื้อและท่าวิ่งของเขา
รอบที่สองก็น่าตื่นเต้นไม่แพ้กัน นักเรียนจากห้องเรียนกีฬาอีกคนทำเวลาได้ดีถึง 11.15 วินาที และผ่านเข้ารอบได้อย่างราบรื่น