เจียงสี่มองเขา แม้จะไม่พอใจท่าทีตอนขอโทษของเขาอยู่มาก
แต่เธอก็รู้ดีว่าเรื่องเลวร้ายที่เธอเคยทำไว้ก่อนหน้านี้
เฉิ่นเยี่ยนซูไม่ลากบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของเธอออกมาด่าก็นับว่าใจดีแล้ว จะให้เขาขอโทษเธอจากใจจริงได้อย่างไร
แต่ไม่เป็นไร ยังมีเวลาอีกยาวนาน
ค่อยเป็นค่อยไป สักวันหนึ่งเฉิ่นเยี่ยนซูจะเห็นความเปลี่ยนแปลงของเธอ และยอมรับเธอเป็นพี่สะใภ้จากใจจริง
เจียงสี่ตั้งใจจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปเลย
อย่างที่เขาว่ากัน คู่สามีภรรยาหยอกกันบ้างช่วยเพิ่มสีสันให้ชีวิตคู่
แต่ถ้าทำเกินไปก็จะได้ผลตรงกันข้าม
เจียงสี่สาบานว่าเธอตั้งใจจะยกโทษให้เฉิ่นเยี่ยนซูจริง ๆ
แต่เฉิ่นเยี่ยนจือไม่ยอม เขาตบไหล่เฉิ่นเยี่ยนซูอย่างแรง
เด็กหนุ่มสะดุ้งตัวสั่นโดยไม่รู้ตัว ราวกับนกที่ตกใจกลัวเสียงธนู
“ขอโทษให้ดี ๆ”
เฉิ่นเยี่ยนซูโกรธจนหน้าคล้ำเขียว
ให้ตายเถอะ แค่เขายอมขอโทษก็ถือว่าไว้หน้าเธอมากแล้ว
เฉิ่นเยี่ยนจือยังจะให้เขาขอโทษดี ๆ อีกหรือไง จะให้เขาคุกเข่าอ้อนวอนขอโทษผู้หญิงร้ายกาจคนนี้เลยหรือไง