เฉิ่นเยี่ยนซูคิดว่า เมื่อเทียบกับเฉิ่นเยี่ยนจือแล้ว หวังเป่าชวนยังดูคลั่งรักน้อยกว่าเสียอีก
เขาอยากผ่าเปิดสมองพี่ชายจริง ๆ จะได้ดูว่าข้างในยัดอะไรไร้สาระไว้บ้าง
“ไปขอโทษพี่สะใภ้เธอซะ”
“ไม่!”
“ด่าคนแล้วยังคิดว่าตัวเองมีเหตุผลอีกเหรอ? มีอะไรก็คุยกันดี ๆ ไม่ได้หรือไง?”
เฉิ่นเยี่ยนซูสวนว่า “คนที่ฉันด่าไม่ใช่คนสักหน่อย จะให้ขอโทษทำไม?”
เมื่อเห็นว่าพูดดี ๆ แล้วไม่ได้ผล มือที่เฉิ่นเยี่ยนจือวางอยู่ข้างลำตัวก็พลันกำแน่น
เขาไม่เคยมีความอดทนให้คนนอกอยู่แล้ว
เฉิ่นเยี่ยนจือกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย น้ำเสียงเจือโทสะ “พูดอีกทีซิ?”
อำนาจจากสายเลือดพี่น้องตระกูลเฉิ่นแสดงออกมาอย่างชัดเจนที่สุด
เฉิ่นเยี่ยนจือสูงกว่าเฉิ่นเยี่ยนซู 3 เซนติเมตร จึงยิ่งกดดันอีกฝ่ายด้วยท่าทีข่มขวัญ