ร่างของเฉิ่นเยี่ยนซูแข็งทื่อขึ้นมาทันที และก็เป็นอย่างที่คิด พอหันไปก็เห็นเฉิ่นเยี่ยนจือมายืนอยู่ตรงประตูห้องนอนตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
พอเจียงสี่เห็นเฉิ่นเยี่ยนจือ ก็ทำราวกับได้เจอที่พึ่ง
เธอคว้ามือเขาไว้ พลางชี้ไปทางเฉิ่นเยี่ยนซู ฟ้องเขาราวกับเด็กประถม
“เฉิ่นเยี่ยนจือ เขาไม่ยอมเรียกฉันว่าพี่สะใภ้ แถมยังด่าฉันด้วย ทั้งที่ฉันอุตส่าห์แสดงไมตรีกับเขาแล้ว เขายังทำกับฉันแบบนี้ เขาไม่เห็นฉันเป็นพี่สะใภ้อยู่ในสายตาเลยใช่ไหม!”
เฉิ่นเยี่ยนซูเพิ่งรู้ตัวว่าถูกหลอกใช้
เขาจ้องเธออย่างตื่นตระหนก ความใจอ่อนเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเชื้อเพลิงในชั่วพริบตา
ภูเขาไฟปะทุรุนแรงยิ่งกว่าเดิม เขาชี้หน้าเธอ คำด่าที่ยังไม่ทันหลุดจากปากก็ถูกขัดจังหวะ