เพราะสตูดิโอมีธุระ เฉิ่นเยี่ยนจือจึงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนออกไปว่า อย่าให้เขามีเรื่องกับเจียงสี่
เฉิ่นเยี่ยนซูฟังจนหูแทบเป็นพัง ตอบรับเสียงอือเพื่อบอกว่ารู้แล้ว
พอเดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นกล่องอาหารสีขาววางอยู่บนโต๊ะกินข้าว
เขาเลิกคิ้วข้างหนึ่ง พลางนึกถึงคำพูดของพี่ชายเมื่อครู่
หรือเจียงสี่จะเป็นห่วงว่าเขายังไม่ได้กินข้าวจริง ๆ ถึงได้ตั้งใจซื้อกลับมาให้?
แม้ความเป็นไปได้ของข้อสันนิษฐานนี้จะมีเพียง 0.1 เปอร์เซ็นต์
แต่ถ้าเกิดใช่ขึ้นมาล่ะ?
ชายหนุ่มนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเปิดกล่องอาหาร กลิ่นหอมกรุ่นลอยมาแตะจมูก
มีพี่ชายอยู่ด้วย ผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นคงไม่ฉวยโอกาสวางยาหรอกมั้ง
คิดได้ดังนั้น เฉิ่นเยี่ยนซูจึงวางใจหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารกิน
เขาไม่รู้เลยว่าเจียงสี่ได้ยินคำพูดที่เขาบอกว่าจะหาคู่ให้เฉิ่นเยี่ยนจือทั้งหมด เพราะเธอแอบฟังอยู่ในห้องนอน
พอคิดว่าเฉิ่นเยี่ยนซูจะหาคู่ให้สามีผู้เป็นหุ้นอนาคตของเธอ เจียงสี่ก็แทบอยู่ไม่สุข กลัวเหลือเกินว่าต่อไปจะไม่ได้ใช้ชีวิตสุขสบาย