“ประกาศรับสมัครงาน รับผู้ดูแลความสงบเรียบร้อย 100 คน
คุณสมบัติ: ร่างกายแข็งแรง กำยำ เคยต้องโทษหรือปลดประจำการจากทหาร หากมีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้จะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ เงินเดือน 50,000!”
ตลาดโบราณวัตถุคือก้าวแรกที่เย่เทียนจะใช้ตั้งหลักในเจียงเฉิง
เขาต้องการปรับโฉมตลาดโบราณวัตถุให้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงภายในเวลาอันสั้นที่สุด
“คุณเย่ นี่คุณจะทำอะไรน่ะ? ตลาดโบราณวัตถุของเราคงเลี้ยงคนเยอะขนาดนี้ไม่ไหวหรอก
แถมยังรับคนที่เคยต้องโทษอีก ภาพลักษณ์ของตลาดโบราณวัตถุอาจเสียหายได้นะครับ” กัวเวยรีบห้าม
“วางใจเถอะ ฉันคิดไว้แล้ว เงินก้อนนี้ออกจากกระเป๋าฉันเอง ไม่เพิ่มภาระให้ตลาดโบราณวัตถุหรอก”
สภาพวุ่นวายในตลาดโบราณวัตถุตอนนี้ ถ้าไม่จัดการ เชื่อว่าอีกไม่นานคนเดินก็จะลดลงฮวบฮาบ
ถึงตอนนั้นค่อยคิดหาทางแก้ก็คงยากแล้ว
อีกอย่าง ถ้าบรรยากาศการค้าของตลาดโบราณวัตถุดีขึ้น โอกาสทำเงินของเย่เทียนก็ย่อมเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
นี่คือการลงทุนที่จำเป็น
เมื่อกัวเวยเห็นว่าเจ้านายคนใหม่ยืนกรานเช่นนั้น เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ
“ได้ครับคุณเย่ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
ประกาศรับสมัครงานออกไปไม่ถึงชั่วโมง ก็สร้างกระแสฮือฮาไปทั่วเมือง
“ให้ตายเถอะ นี่เรื่องจริงหรือเปล่า?
พนักงานรักษาความปลอดภัยทั่วไปได้เงินเดือนแค่ 5,000 แต่เจ้าของใหม่ของตลาดโบราณวัตถุให้ตั้ง 50,000? มากกว่าถึงสิบเท่าเลยนะ เอาจริงเหรอ?”
“จริงไม่จริงก็ไปดูสิ ถ้าเป็นเรื่องจริง ทำปีเดียวก็ได้ตั้ง 600,000 แล้ว เงินขนาดนั้นพอซื้อชีวิตฉันได้เลยนะ”