「อวี่เยี่ยน เห็นไหม? จูบของเธอพาโชคดีมาให้ฉันหรือเปล่า?
ดูฉันเอาชนะให้เธออีกสักรอบ!」
เย่เทียนยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเดินไปยังโซนหินดิบ
「ที่รัก คุณสุดยอดไปเลย! ถ้าชนะรอบนี้อีก คุณก็จะเป็นราชาแห่งวงการประมูลหินดิบแล้ว ไม่สิ คุณคือเทพเจ้าของฉันเลย!
คืนนี้คุณอยากทำอะไร ฉันก็ยอมหมด!」
คำพูดของหวังอวี่เยี่ยนเรียกเสียงกรี๊ดจากผู้คนทั่วทั้งงาน
「เย่เทียน! เย่เทียน! เย่เทียน!」
「ได้ ฉันจะชนะให้เธอดู!」
เย่เทียนรอให้หม่าซานเลือกหินดิบอีก 3 ก้อนก่อน แล้วจึงเริ่มเลือกหิน
เขาเดินไปยังมุมที่ไม่สะดุดตาที่สุด แล้วหยุดตรงหน้าหินก้อนหนึ่งซึ่งมีผิวขรุขระยับเยิน ปุ่มปมปูดนูนเต็มไปหมด
ที่จริงเขาเล็งก้อนนี้ไว้ตั้งนานแล้ว เพราะรู้ดีว่าหม่าซานไม่มีทางชายตามองหินที่ไม่มีลักษณะผิวเปลือกชั้นดีให้เห็นแม้แต่น้อยก้อนนี้แน่
หินดิบก้อนอื่น ๆ รอบตัวไม่มากก็น้อยยังพอมีจุดเด่นให้พูดถึง มีเพียงก้อนนี้ที่อัปลักษณ์จนไม่มีใครอยากมองซ้ำเป็นครั้งที่สอง
「เอาก้อนนี้แหละ」
เย่เทียนย่อตัวลง หยิบหินขี้เหร่ก้อนนั้นแล้วเดินไปยังเครื่องตัดหิน
「เย่เทียน รสนิยมของนายช่างไม่เหมือนใครจริง ๆ หินขยะที่วางทิ้งไว้ข้างทางยังเกะกะเท้าแบบนี้ นายคิดจะใช้มันเอาชนะฉันหรือไง?」
พอเห็นหินที่เย่เทียนเลือก ความมั่นใจของหม่าซานก็พุ่งทะลุเพดาน
หินขยะแบบนี้จะผ่าหยกที่ดีกว่าหยกเขียวจักรพรรดิออกมาได้ยังไง
เขาคงคิดว่าคราวก่อนแค่โชคดีไปซื้อของดีราคาถูก ได้หยกเขียวจักรพรรดิเนื้อแก้วชั้นเลิศมา แล้วจะโชคดีซ้ำสองได้หรือไง?
พอคนรอบข้างเห็นว่าเย่เทียนเลือกหินก้อนนี้ ต่างก็ส่ายหน้ากันระนาว
แต่เย่เทียนกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย
「อิทธิฤทธิ์เนตรสวรรค์ จงเปิด!」