รถแล่นโคลงเคลงบนถนนที่ขรุขระ ตัวรถโยกโคลง ส่งผลเสียต่อการพักฟื้น
หลายคนสบตากัน ตัดสินใจทันที
จอดข้างทาง พักผ่อนสักครู่ แล้วอุ่นอาหารรองท้อง
ในขณะที่ยังมึนงง กลิ่นขมแปลกๆ ลอยเข้าจมูก
เย่เกอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว พยายามหลบหนีในความฝันที่วุ่นวาย
ให้ห่างจากกลิ่นที่น่ารังเกียจนั่นให้มากที่สุด
แต่เธอหลบได้ไม่กี่ที ต้นคอก็ถูกมืออุ่นๆ ข้างหนึ่งจับไว้แน่น แรงไม่หนักนักแต่เธอขยับไม่ได้
เธอรู้สึกโมโหขึ้นมา อ้าปากจะด่า
แต่พอริมฝีปากเผยอ ก็มีอะไรบางอย่างอุดปากเธอไว้
ความขมเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วช่องปากทันที ทำให้มุมตาของเธอแดงก่ำ
“…ไม่ชอบ”
เธอขมวดคิ้ว เสียงอ่อนโยน พึมพำด้วยความรังเกียจ ท่าทางงอนๆ มาก
ฮั่วชางจำใจต้องโน้มตัวลงไปอีกครั้ง
ค่อยๆ ซับความขมในปากเธอเข้าปากตัวเอง
ทีละนิดจนสะอาด
จนกระทั่งคนในอ้อมกอดสงบลง ไม่ดิ้นรนอีก เขาถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ชายหนุ่มก้มหน้าลง ฝังหน้าลงในซอกคอของเย่เกอ
ปลายจมูกได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอ เสียงทุ้มต่ำเอ่ยชมว่า “หอมจัง”
เห้อซวี่เผิงคว้าหาเกี๊ยวแช่แข็งและสเต๊กเนื้อ โยนให้เซียวเลี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ
“ชิ้นหนึ่งทำให้สุกเต็มที่ อย่าให้แก่เกินไป”
“อืม” เซียวเลี่ยรับวัตถุดิบมา ตอบรับสั้นๆ แล้วหันไปเตรียมอุปกรณ์ทำอาหาร