โจวจี้หลี่ไม่คิดว่าคนตระกูลสือจะมากันทีเดียวตั้งหลายคน เขาจึงผลักสือเป่าเจินออกไปโดยสัญชาตญาณ
เดิมทีสือเป่าเจินสวมเพียงเสื้อกล้ามตัวเล็ก ๆ พอถูกโจวจี้หลี่ผลักอย่างแรง เนื้อขาวผ่องก็เผยต่อหน้าทุกคน
เธอรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดบัง แต่ก็ไม่ช่วยอะไร
“โอ้โห กลางวันแสก ๆ แบบนี้ ช่างผิดศีลธรรมจริง ๆ”
“ฉันจำได้ว่าเป่าเจินยังไม่ได้แต่งงานนี่นา กลางวันแสก ๆ อยู่บ้านกับผู้ชาย... จุ๊ ๆ ๆ...”
หลิวกุ้ยฟางกับสือจื้อเจี้ยนโกรธจนแทบเป็นลม
ความบริสุทธิ์ของเป่าเจินถูกทำลายไปแบบนี้หรือ
ถึงเป่าเจินกับผู้ชายแซ่โจวคนนี้จะดูเหมือนไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกัน แต่ต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ หญิงสาวบริสุทธิ์ถูกคนเห็นว่ากอดอยู่กับผู้ชาย จะเกิดอะไรขึ้นหรือไม่นั้น ต่อให้พูดปากเปล่าก็อธิบายให้ชัดเจนไม่ได้
หลิวกุ้ยฟางรีบเข้าไปหยิบผ้าห่มบนเตียงมาคลุมตัวลูกสาว ส่วนสือจื้อเจี้ยนฝืนอาการมึนหัวเดินเข้าไป แล้วตบหน้าโจวจี้หลี่อย่างไม่ลังเล
เสียง “เพียะ” ดังขึ้นทันที เสียงพูดคุยที่ดังอยู่ก่อนหน้าพลันเงียบกริบ คนกลุ่มหนึ่งจับจ้องดูเรื่องสนุกอย่างไม่กะพริบตา
สือจื้อเจี้ยนเป็นช่างประกอบเครื่องจักรในโรงงาน ต้องคลุกคลีกับเครื่องจักรทุกวัน จึงมีแรงไม่น้อย
ใบหน้าผิวเนียนของโจวจี้หลี่บวมแดงขึ้นทันที แว่นตากระเด็นไปไกล ตัวเขาดูสะบักสะบอมไม่น้อย
“ไอ้เด็กเวร! แกถึงกับมาทำเรื่องลามกถึงในบ้านเลยหรือ” สือจื้อเจี้ยนพูดอย่างเดือดดาล หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง
โจวจี้หลี่ยังไม่ทันได้พูด สือเป่าเจินที่อยู่ในอ้อมแขนมารดาก็ดิ้นหลุดออกมา ขวางอยู่ตรงหน้าโจวจี้หลี่ โดยไม่สนใจเลยว่าสือจื้อเจี้ยนยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ แล้วผลักเขาอย่างแรง