พอได้ยินเธอพูดแบบนั้น เวินรั่วก็กลับไปดูรูปอีกครั้ง พิจารณาอยู่พักหนึ่งก็พบว่ามีเงาของคุณเฉินอยู่ในนั้นจริงๆ
ท่าทางสุภาพเรียบร้อย รูปร่างสูงโปร่งจริงๆ แต่จะบอกว่าหล่อกว่าดาราหนุ่ม หล่อจนมีคนมุงขนาดนั้น เวินรั่วยังรู้สึกว่าเกินจริงไปหน่อย
ถ้าจะว่าเรื่องความหล่อ เธอกลับรู้สึกว่าคนที่อยู่ข้างหลังคุณเฉินดูโดดเด่นกว่า รูปร่างสูงเพรียว ท่าทางสง่างาม แม้จะมองหน้าไม่ชัด แต่บุคลิกที่แผ่ออกมาทั่วตัวก็เพียงพอจะดึงดูดสายตาได้แล้ว
เพียงแต่คนๆ นั้นเธอไม่รู้จัก
[เป็นไงบ้าง? หล่อไหม?]เฉียวเหม่ยหลานส่งข้อความมาอีก
[หล่อจริงๆ นั่นแหละ]เวินรั่วแค่อยากเอาใจเธอ
[เสียดาย วันนี้เธอไม่มา เลยไม่ได้เห็น]
พอเห็นข้อความนี้ เวินรั่วก็คิดในใจว่าเธอเห็นตัวจริงมาแล้ว ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย ดังนั้นก็ไม่รู้สึกเสียดายเลยสักนิด
[ไม่เป็นไร ยังมีโอกาสหน้าอีก]
ทั้งคู่คุยกันอีกสองสามประโยค เวินรั่วกำชับให้เธอพักผ่อนเยอะๆ แล้วก็จบการสนทนา
มองดูรูปที่เฉียวเหม่ยหลานส่งมาในมือถือ เวินรั่วคิดอยู่นิดหน่อย ก็ตัดสินใจส่งข้อความไปหา
คุณเฉินทางวีแชท
[ได้ยินว่าคุณมาที่เป่ยเฉิง?]
ตอนนี้เฉินหมิงเซิงที่อยู่ในห้องรับรองวีไอพี พอได้รับข้อความ ก็รีบเอาไปให้ถานอวี่สิงดูเป็นอย่างแรก
"คุณถาน คุณคิดว่าผมควรตอบยังไงดี?"
ถานอวี่สิงนั่งอยู่บนโซฟา ขาไขว้กัน ตัวเอนไปด้านหลังเล็กน้อย ใบหน้าคมคายภายใต้แสงไฟดูเด่นชัดขึ้น เยือกเย็นและเฉียบขาด