หมอกำลังรายงานสถานการณ์ให้ฝั่งก่างเฉิงฟัง
ทุกสองสามวัน เขาจะรายงานอาการของเฉียวเหม่ยหลานอย่างละเอียดให้เฉินหมิงเซิงฟัง แน่นอนว่าถ้าเวินรั่วมา อาการของเธอก็ไม่ขาดตกบกพร่อง
เขาไม่เข้าใจ และไม่ถาม แค่ทำตาม
เพียงแต่ว่า วันนี้นอกจากรายละเอียดปกติแล้ว ยังมีเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ เพิ่มเติม นั่นคือมีคนอื่นมาเยี่ยมพวกเธอ
วางสายโทรศัพท์แล้ว เฉินหมิงเซิงก็เล่าเรื่องนี้ให้ถานอวี่สิงฟัง
ถานอวี่สิงกำลังเซ็นเอกสารอยู่ พอได้ยินก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "สามีเธอเหรอ?"
"ไม่ใช่ครับ ได้ยินหมอบอกว่าเป็นคุณชายสกุลเฮ่อ"
"โอ้?" ปลายปากกาของถานอวี่สิงหยุดชะงัก แล้วเงยหน้ามองเฉินหมิงเซิง
แววตาของเขาลุ่มลึกและเฉียบคม ดวงตาหลังเลนส์แว่นหรี่ลงเล็กน้อย มีความนิ่งสงบที่แปลกประหลาด
เฉินหมิงเซิงเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงถามตรงๆ เลย: "คุณถาน จำเป็นต้องสืบประวัติคุณชายเฮ่อคนนั้นไหมครับ?"
"ไม่ต้อง" อีกครู่หนึ่งถานอวี่สิงจึงเอ่ยปาก สายตากลับไปที่เอกสารอีกครั้ง "ไปถามเรื่องการลาออกของเธอสิ"
เธอคนนั้น แน่นอนว่าหมายถึงเวินรั่ว เฉินหมิงเซิงจึงรีบโทรหาเวินรั่วทันที
เวินรั่วกำลังอ่านเอกสารวิชาการล่าสุดจากต่างประเทศเกี่ยวกับเทคโนโลยีตัดต่อยีน พอได้รับโทรศัพท์จากเฉินหมิงเซิงก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย: "คุณเฉิน"