ผลึกสัตว์ลูกนี้มีรูปร่างกลมเหมือนลูกแก้ว เมื่อเทียบกับผลึกสัตว์ทรงสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดที่ไม่เป็นรูปทรงชัดเจนก่อนหน้านี้แล้ว นับว่าพิเศษอย่างยิ่ง
เหยียนเยว่ใช้สองมือคลึงผลึกสัตว์ทรงกลมเล่นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นไปตรงหน้าอาหลี
นางถามด้วยความสงสัยว่า “ผลึกสัตว์ลูกนี้สีอะไรหรือ?”
อาหลีเหลือบตามองเล็กน้อย “สีฟ้าน้ำทะเล”
แม้สัตว์ตะกละจะหน้าตาน่าขยะแขยง แต่ผลึกสัตว์ของมันก็ยังบริสุทธิ์อยู่
ถ้าผลึกสัตว์มีสีสกปรกเลอะเทอะเหมือนตัวมัน เขาคงไม่ลงมือควักออกมา
เป็นสีฟ้า แถมยังเป็นสีฟ้าน้ำทะเลด้วย!
เหยียนเยว่พยายามนึกถึงสีฟ้าน้ำทะเลที่เคยเห็น ภาพของลูกแก้วในมือจึงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในหัว
“ถ้าอย่างนั้นต้องสวยมากแน่ ๆ ไม่กิน เอามาตั้งประดับก็คงดูดีเหมือนกัน”
แต่ถึงจะสวย นางก็มองไม่เห็นอยู่ดี เหยียนเยว่จึงดีใจที่ตอนนี้ไม่ต้องลังเลแล้ว สามารถกินผลึกสัตว์แสนสวยลูกนี้ได้เลย
“เจ้าชอบลูกแก้วสีฟ้าหรือ?” อาหลีถามต่ออย่างตั้งใจ “แล้วสีอื่นล่ะ ชอบไหม?”
“ชอบสิ ยิ่งสวยก็ยิ่งชอบ ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบของสวย ๆ หรอก”
แม้แต่เหยียนเยว่เองก็เคยเสียเงินซื้อของไร้ประโยชน์ที่ดูสวยงามมาไม่น้อย
ถึงจะมองไม่เห็นและใช้ประโยชน์ไม่ได้ แต่บางครั้งแค่ได้ครอบครองก็ทำให้มีความสุขและรู้สึกอบอุ่นใจแล้ว
อาหลีพยักหน้า “เข้าใจแล้ว คราวหน้าข้าจะหาลูกแก้วสวย ๆ สีอื่นมาให้ ที่เผ่าวารีมีลูกแก้วสวย ๆ แบบนี้เยอะแยะ ผลึกสัตว์ลูกนี้มีประโยชน์กับเจ้า ไม่เหมาะเอามาเล่น”