เหยียนเยว่คว้าหนังสัตว์มาพันตัว แล้วเอนกายนอนแผ่
จะหนีไปไหนอีกล่ะ
ถึงพวกเขาแต่ละคนจะมีนิสัยต่างกัน บางครั้งก็ชอบควบคุมและจำกัดอิสระของนาง แต่ตอนนี้ก็ยังพออยู่ร่วมกันได้ ค่อย ๆ ดูกันไปแล้วกัน
ยิ่งรู้ว่าหลังแต่งงานแล้วพวกเขาก็ถูกผูกมัดด้วยเช่นกัน เหยียนเยว่จึงรู้สึกมั่นใจขึ้นมาก
ต่อไปนางจะไม่ฝืนตัวเอง หากมีเรื่องอะไรไม่พอใจก็จะพูดออกมาให้รู้กัน
ภายในถ้ำ เหล่าบุรุษมีสีหน้าแตกต่างกันไป แต่ต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมกัน
เห็นได้ชัดว่าเจ้าแม่ประจำกลุ่มไม่ได้รังเกียจพวกเขา และยังไม่มีความคิดจะหนีไปจริง ๆ
ถึงตอนนี้นางจะยังยอมรับพวกเขาได้ไม่เต็มที่
แต่วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล
“ข้าไปล้างชามเอง”
ซิงหยวนเก็บกวาดอาหารที่สตรีน้อยกินเหลือให้เรียบร้อย
“ข้าไปต้มน้ำร้อน”
ฉือจิ้นไม่อยากน้อยหน้า จึงคิดหางานอะไรสักอย่างทำเพื่อแสดงฝีมือ
“ไม่ต้องรีบ วันนี้พักอยู่ในถ้ำกันสักวัน พรุ่งนี้เราต้องหาถ้ำใหม่แล้ว ถ้ำเดิมพังเสียหายไปแล้ว ส่วนถ้ำนี้ก็อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ค่อยดี”
ที่นี่อยู่ไกลจากแหล่งน้ำเกินไป ทั้งตักน้ำและใช้น้ำก็ไม่สะดวก
เหลียนเสวี่ยกับหลีก็ได้แต่นั่งอยู่ในถ้ำอย่างไม่มีอะไรทำ
คลื่นสัตว์ร้ายครั้งนี้ผ่านไปแล้ว และพวกเขาก็จับราชาสัตว์ร้ายไม่ได้ จึงยังต้องอยู่ในป่าสัตว์ร้ายต่ออีกหลายวัน
เสี่ยวเหิงจัดการวางแผนสิ่งที่จะทำต่อจากนี้ไว้อย่างเป็นระเบียบ และอธิบายให้นางฟังจนหมดแล้ว
“ถ้ารู้สึกไม่สบาย เราจะพักอยู่ที่นี่ต่ออีกสักสองสามวันก็ได้”