กำลังคิดอยู่นั้น ก็มีคนมาลองแตะไหล่เธอ
เหยียนเยว่เงยหน้าขึ้น
น่าเสียดายที่เธอมองไม่เห็น
สายตาของเซวี่ยใสบริสุทธิ์ แฝงไปด้วยความเขินอายเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาริเริ่มเข้าหาสตรีคนหนึ่ง
แต่พวกเขาสื่อสารกันไม่ได้
เซวี่ยพูดไม่ได้ ปกติเขาใช้เพียงท่าทางง่ายๆ ในการสื่อสาร
แต่สตรีน้อยมองไม่เห็น ดังนั้นจึงใช้วิธีนี้สื่อสารไม่ได้
เซวี่ยหันไปมองหลี
พวกเขาเป็นฝาแฝด จิตใจเชื่อมถึงกัน บางครั้งหลีก็ช่วยเขาส่งข่าว
หลีสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของเซวี่ย จึงเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ
อสูรพี่ชายที่รักการอยู่คนเดียวของเขากลับริเริ่มเข้าใกล้อสูรตัวอื่น
ยังเป็นสตรีด้วย!
ต้องโดนหน้าเธอที่สวยงามหลอกอีกแน่ๆ
หลีหรี่ตามอง มองสำรวจสตรีน้อยตรงหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง
เซวี่ยรออย่างเงียบๆ เห็นว่าหลีไม่มีทีท่าว่าจะช่วย
เขาจึงได้แต่หยิบผลไม้สีแดงที่กำไว้แน่นออกมา ค่อยๆ ง้างมือเล็กๆ ของสตรีน้อยออก แล้ววางไว้บนฝ่ามือของเธอ
ฝ่ามือของสตรีเล็กและนุ่มมาก จับผลไม้ลูกเดียวก็ไม่ถนัด
เซวี่ยเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ผลักข้อมือเธอ เจตนาให้เธอกิน
ผลไม้นั้นมั่วเจ๋อเป็นคนให้ เซวี่ยเพิ่งล้างในแม่น้ำเมื่อครู่นี้เอง