เหยียนเยว่คลายความระแวงลง แล้วหลับไปอย่างสนิท
เพราะมีฉือจิ้นอยู่ข้างกาย เธอจึงไม่ได้คลุมหนังสัตว์ และไม่รู้สึกหนาวแม้แต่น้อย
ยิ่งหลับก็ยิ่งรู้สึกร้อน
ในความงัวเงีย เหยียนเยว่อดไม่ได้ที่จะผลักเจ้าพวกเสือดาวตัวใหญ่ออกไป
"อื้อ~"
ฉือจิ้นส่งเสียงสะอื้นอย่างน้อยใจ
ทำไมเยว่เยว่ต้องผลักเขาออกไปด้วย?
ทั้งที่เขาทำตัวดีมากแล้ว นะ แปลงร่างเป็นสัตว์ให้แล้วแท้ๆ
ตอนแรก ฉือจิ้นยังคิดว่าเยว่เยว่ชอบร่างสัตว์ของเขา
ท่วงท่าของเสือดาวลายจุดพวกเขา ช่างแข็งแรงและงดงามยิ่งนัก
ในใจฉือจิ้นเริ่มแอบมีความหวังแล้ว
รอจนถึงวันที่เยว่เยว่ตาดีขึ้น เขาจะต้องเป็นคนแรกที่แปลงร่างเป็นสัตว์ให้เธอดูเป็นคนแรก
เยว่เยว่จะต้องชอบเขาแน่นอน
แต่ตอนนี้เขากลับพบว่า การกอดสตรีน้อยนอนหลับในร่างสัตว์นั้นช่างไม่สะดวกเสียเลย
ตอนเป็นร่างมนุษย์ เขายังได้เบียดเสียดคลอเคลีย
ตอนนี้สตรีน้อยกลับกอดแค่ขาหน้าของเขา แล้วยังผลักเขาออกไปเรื่อยอีกต่างหาก
ฉือจิ้นน้อยใจอยู่ครู่เดียว ก็ดึงสตรีน้อยกลับมากอดไว้เช่นเดิม
ขนที่ร้อนผ่าวแนบเข้ามา
อึดอัดชะมัด!
ร้อนชะมัด!
เหยียนเยว่ผลักออกไปอีกครั้ง
ฉือจิ้นทำหน้าเศร้าสร้อย ก้มหน้ามองเธอ
แล้วเขาก็ค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ แล้วโอบสตรีน้อยไว้ในอ้อมอกอีกครั้ง
วุ่นวายอยู่อย่างนี้สองสามครั้ง เหยียนเยว่ก็ทนไม่ไหวตื่นขึ้นมา
ฉือจิ้นตื่นเต้นยื่นหน้าเข้าไปหาเธอ "เยว่เยว่ตื่นแล้วเหรอ?"
"อืม นอนแบบนี้ร้อนมาก"
ฉือจิ้นใช้เล็บเกาหัว "ข้างนอกถ้ำเย็นสบาย มั่วเจ๋อกับพวกเขาปิ้งเนื้อไว้ เธออยากไปกินไหม?"
"ฟ้ามืดแล้วหรือยัง?"
เหยียนเยว่ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แค่รู้สึกว่าตอนนี้แดดไม่ร้อนแล้ว
ลมพัดมา ยังสัมผัสได้ถึงความเย็นสบาย
"ยังไม่มืด แต่จะมืดแล้วแหละ"
นั้นก็คือช่วงเย็นนี่เอง
"เราออกไปนั่งข้างนอกสักครู่กันเถอะ"