“ผลึกสัตว์ราชาคืออะไร?”
เหยียนเยว่บังคับตัวเองให้สงบลง แล้วตั้งคำถาม
เธอไม่เข้าใจสิ่งต่าง ๆ ในโลกอสูรเลยจริง ๆ
ที่จริงแล้ว ตลอดหลายวันข้ามมิติมา เหยียนเยว่คิดบ่อย ๆ
ไม่มีระบบ ไม่มีภารกิจ ไม่มีตัวช่วย เหตุใดสวรรค์ถึงส่งเธอมาที่นี่
ชีวิตที่มืดมนไร้แสงเช่นนี้ มองไปทางไหนก็เห็นแต่จุดจบ
บางครั้งเธอยังหวังให้เทพเจ้าเอาสิทธิ์อันล้ำค่านี้คืนไปเสีย
สู้ปล่อยให้เธอตายในวันนั้นดีกว่า…
ที่แท้ พรจากสวรรค์ก็อยู่ตรงหน้าเธอมาตลอด
ถ้าดวงตาของเธอหายดี…
ถ้าเธอมองเห็น…
ไหล่บาง ๆ ของเหยียนเยว่สั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่
มือหนึ่งวางลงมา แตะหลังเธอเบา ๆ
“ผลึกสัตว์ราชาคือแก่นของจ้าวแห่งสัตว์ร้าย มันมีพลังเข้มข้นกว่าผลึกสัตว์ธรรมดา ถึงขนาดฟื้นฟูสายเลือด สร้างกระดูกที่หักให้กลับมาใหม่ได้ ถ้าอสูรยังมีลมหายใจเหลืออยู่ มันก็จะหล่อเลี้ยงให้พวกเขาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุด”
ฉือจิ้นรับคำพูดต่อเพื่ออธิบายให้สตรีฟัง “ใช่แล้ว ๆ เรามาที่ป่าอสูรเพื่อผลึกสัตว์ราชานี่แหละ”
“เยว่เยว่ได้ยินคลื่นอสูรเมื่อวันนั้นใช่ไหม จ้าวแห่งสัตว์ร้ายซ่อนตัวอยู่ที่นั่น ตราบใดที่เราหามันเจอ ฆ่ามันแล้วเอาแก่นมา ก็จะรักษาดวงตาของเธอให้หายได้”
“แต่ตอนนี้เราต้องฆ่าจ้าวสัตว์ร้ายสองตัว เยว่เยว่หนึ่งตัว เสวี่ยหนึ่งตัว”