วันใหม่เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
พวกเขายังคงผลัดกันออกไปข้างนอก นอกจากคอยจับตาความเคลื่อนไหวของราชันสัตว์ร้ายแล้ว ยังต้องออกล่าสัตว์ และบางครั้งก็เก็บผลไม้ป่าสดใหม่กลับมาด้วย
เหยียนเยว่เองก็ไม่อยากอยู่ว่าง นางอยากออกไปเก็บสมุนไพร
เรื่องแบบนี้ นางย่อมไปหาซิงหยวนเป็นคนแรก
「ซิงหยวน คราวก่อนเจ้าบอกว่ามีที่ที่น่าจะมีสมุนไพรอยู่ ตอนนี้พาข้าไปได้ไหม」
นับตั้งแต่มีมิติ เหยียนเยว่ก็แทบรอไม่ไหว อยากเก็บข้าวของใส่เข้าไปให้ได้มากกว่านี้
โดยเฉพาะสมุนไพร เพราะเป็นของที่ใช้รักษาโรคได้ ทั้งยังช่วยชีวิตในยามคับขันได้ด้วย
เมื่อซิงหยวนได้ยินเจ้าแม่ประจำกลุ่มเรียก เขาก็รีบเดินเข้ามาหา 「เบื่อแล้วหรือ อยากไปเก็บสมุนไพรแล้วสินะ」
「อื้ม」
เหยียนเยว่หยิบไม้เท้าคนตาบอดขึ้นมาแล้ว นางเก็บมันไว้ในมิติตลอดเวลา จึงหยิบมาใช้ได้สะดวกมาก
「น่าเสียดาย วันนี้ข้าคงไปกับเยว่เยว่ไม่ได้」 ซิงหยวนเหลือบมองหลีที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ ก่อนหันมายิ้มให้ 「เซียว เจ้าคิดว่าอย่างไร」
เหยียนเยว่พลันนึกขึ้นได้ว่า เมื่อเช้านี้พอตื่นขึ้นมาก็ได้ยินพวกเขาหลายคนคุยกันอยู่ ดูท่าคงกำลังวางแผนทำเรื่องใหญ่
เซียวเหิงหุบปีก แล้วบินลงมาจากที่สูง ก่อนร่อนลงพื้นอย่างมั่นคง
「ที่ที่ซิงหยวนพูดถึงคงอยู่ไม่ไกล ให้หลีไปเป็นเพื่อนเจ้าได้ไหม วันนี้พวกเราต้องออกไปทำธุระบางอย่าง และต้องให้ซิงหยวนช่วย」
น้ำเสียงของเซียวเหิงทุ้มเย็น แต่เขาถามความเห็นของนาง
เหยียนเยว่ชะงัก ปลายนิ้วขยับเคาะไม้เท้าอย่างไม่เต็มใจ