จากเสียงฝีเท้า เหยียนเยว่ก็รู้ได้ว่าทั้งหกคนอยู่ในถ้ำกันหมด
แม้แต่เหลียนเสวี่ยกับหลีก็แทบไม่เคยออกจากน้ำมานั่งแช่ในถ้ำแบบนี้
หรือว่าพวกเขาจะล่าสัตว์ร้ายราชันได้แล้ว?
เซียวเหิงเดินเข้ามา «สัตว์ร้ายราชันบาดเจ็บสาหัส ช่วงนี้คงไม่ออกมาง่าย ๆ พวกเราตามร่องรอยการเคลื่อนไหวของมัน แล้ววางกับดักไว้แถวนี้แล้ว รอให้เกิดคลื่นสัตว์ร้ายครั้งหน้า ก็จับมันได้»
ที่แท้ก็ยังจับไม่ได้
เหยียนเยว่เงยหน้า ฝ่ามือของเซียวเหิงวางลงบนหน้าผากเธออย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับกำลังตรวจดูสุขภาพลูกสัตว์ตัวน้อย
เขาชักมือกลับ «เมื่อวานพวกเราเพิ่งวางกับดักเสร็จ ก็ได้กลิ่นพิเศษจากตัวเจ้า ฤดูผสมพันธุ์ของเจ้ามาถึงแล้ว»
น้ำเสียงของเซียวเหิงสงบนิ่ง แต่ฟังออกว่าเป็นห่วงเธอ
ที่พวกเขารีบกลับมากันทั้งหมด ก็เพราะได้กลิ่นคาวเลือดจากตัวเธอหรือ?
แก้มของเหยียนเยว่ร้อนผ่าว รู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง
จมูกของอสูรไวกันขนาดนั้นเลยหรือ อยู่ไกลกันตั้งขนาดนี้ยังได้กลิ่นอีก?