ซิงหยวนกับมั่วเจ๋อตอบสนองช้ากว่าครึ่งจังหวะ ทั้งคู่ยังคิดว่าสตรีน้อยหาข้ออ้างใหม่ได้อีกแล้ว
แต่พริบตาต่อมา ทั้งสองก็ได้กลิ่นคาวเลือดหอมหวานจาง ๆ พร้อมกัน
กลิ่นเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วถ้ำอย่างรวดเร็ว
อสูรไวต่อกลิ่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว คราวนี้ไม่ต้องให้เหยียนเยว่พูด พวกเขาก็รู้ทันทีว่า—
ฤดูผสมพันธุ์ของสตรีน้อยมาถึงแล้ว
มั่วเจ๋อถอนหายใจ ก่อนนั่งลงแล้ววางฝ่ามือลงบนท้องของนางโดยตรง “ฤดูผสมพันธุ์ของเจ้ามาถึงแล้ว รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ สตรีจะอ่อนแอลงมาก และต้องมีอสูรคอยดูแลอยู่ข้างกายตลอดเวลา
นอกจากนี้ ความปลอดภัยก็เป็นปัญหาใหญ่เช่นกัน
กลิ่นที่ปล่อยออกมาในช่วงฤดูผสมพันธุ์ดึงดูดสัตว์ป่าจรจัดและสัตว์ร้ายที่อยู่ใกล้เคียงได้ง่ายมาก
สีหน้าของซิงหยวนเคร่งขรึมขึ้นทันที ความจริงจังเข้ามาแทนที่ท่าทีหยอกเย้าเมื่อครู่
แต่เพียงชั่วอึดใจ เขาก็หัวเราะเยาะตัวเองเบา ๆ
ทำไมถึงโง่เหมือนฉือจิ้นไปได้
พวกเขาก็เป็นสัตว์ป่าจรจัดอยู่แล้ว จะกลัวอะไร?
ส่วนสัตว์ร้ายสมองทึบพวกนั้น ขอแค่กล้าเข้ามาใกล้ถ้ำ ก็ฆ่าทิ้งให้หมด
ซิงหยวนรีบล้วงผลึกสัตว์ระดับห้าจากอก ขนาดของมันใหญ่พอ ๆ กับไข่ไก่