คนคนนี้ ทำไมถึงใส่ชุดเหมือนเธอเป๊ะเลยล่ะ?!
จีเสี่ยวเหลียนพลันไม่พอใจขึ้นมา
“เฟิงอวี่ ฉันอยากเปลี่ยนกระโปรง” เธอพูดพลางยื่นปากงอน
สาวสวยข้าง ๆ เหลือบมองเธออย่างดูแคลน ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา
ใส่ชุดซ้ำกันไม่น่ากลัวหรอก กลัวก็แต่ใครดูน่าอายกว่ากัน
รูปร่างของผู้หญิงคนนี้สู้เธอไม่ได้ ไม่น่าแปลกใจที่อยากเปลี่ยนกระโปรง
จีเสี่ยวเหลียนไม่ได้รับคำตอบ
เธอหันไปมอง
เงาของไป๋เฟิงอวี่อยู่ที่ไหนกัน?!
“เฟิงอวี่!” เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วร้องเรียกอย่างร้อนใจ
“คุณกำลังหาผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงนี้เมื่อกี้หรือเปล่าคะ” พนักงานร้านคนหนึ่งถาม “เขาไปเข้าห้องน้ำค่ะ”
จีเสี่ยวเหลียนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ยังดี
เกือบนึกว่าเขาหนีไปแล้ว
ห้องน้ำ
ไป๋เฟิงอวี่กับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่ในห้องน้ำชาย
“อืม... แฟนคุณจะจับได้เอานะ...”
“ไม่เป็นไร อีกไม่นานก็กลายเป็นแฟนเก่าแล้ว”
จีเสี่ยวเหลียนคนนั้นทำเขาปวดหัวจนแทบระเบิด
รอให้งานเลี้ยงคืนนี้จบลง เขาจะรีดมูลค่าที่เหลือจากเธอให้หมด พอแน่ใจว่าตระกูลไป๋ได้ที่ดินแถบชานเมืองฝั่งตะวันออกมาแล้ว เขาจะเขี่ยเธอทิ้งทันที!
จีเสี่ยวเหลียนยังไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะถูกบอกเลิกในไม่ช้า
เธอหันไปเห็นผู้หญิงที่ใส่ชุดเหมือนเธอกำลังมองมาด้วยสายตาอ่านยาก
เธอพลันโมโหขึ้นมา
“มองฉันทำไม?!”
อย่าคิดว่าเธอดูไม่ออกนะ นั่นมันสายตาที่กำลังมองเรื่องสนุกชัด ๆ!
จีเสี่ยวเหลียนโกรธจนคอแดงก่ำ
สาวสวยเบ้ปาก
“ไม่มีอะไรค่ะ”
เมื่อครู่เพื่อนของเธอกลับมาเล่าเรื่องซุบซิบให้ฟัง
แฟนของผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะกำลังไปมีอะไรกับคนอื่นในห้องน้ำ