ได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสจากแต่ละสำนักแทบจะกระอักเลือดออกมา
จะหน้าด้านไปไหน?
อะไรที่เรียกว่าช่วยชีวิตศิษย์สำนักพวกเขาไว้มากมาย?
แดนมายาอยู่ตรงหน้า การเข้าสำนักอยู่ภายหลัง แล้วทำไมจะต้องเป็นสำนักพวกเขาที่มารับน้ำใจนี้? ไม่ใช่ควรจะเป็นการช่วยเหลือเกื้อกูลกันระหว่างผู้เข้าร่วมทดสอบหรอกหรือ?
คนจากสำนักเหนือเมฆานี่ยังคงชอบ ‘ถอนขนห่านบินผ่าน’ เช่นเคย!
ต่างจากความหดหู่ของพวกเขา หล่านเยว่มองไปที่ศิษย์พี่ใหญ่ด้วยแววตาเป็นประกาย นางชื่นชอบการรีดขนแกะยิ่งนัก!
หล่อนยกนิ้วขึ้นกดขมับเบา ๆ ทำท่าทางอ่อนแอพิงอิงอยู่ในอ้อมอกของฉีไป๋หลี ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ่อนล้า ดูราวกับว่า ‘ข้าเหนื่อยเหลือเกิน อ่อนแอเต็มที’
ใจของฉีไป๋หลีสะดุ้งวาบ นางเพียงแค่พูดไปอย่างนั้น ไม่ได้หวังว่าน้องเล็กจะมีอันใดเกิดขึ้นจริง จึงรีบก้มลงมอง
กลับเห็นหล่านเยว่กระพริบตาส่งสัญญาณให้นาง...
ความตึงเครียดที่เต็มอกพลันเปลี่ยนเป็นความขบขัน นางหาน้องเล็กคนนี้ช่างเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจกันที่สุด ไม่ต้องพูดอะไร ก็ให้ความร่วมมือกับนางอย่างเต็มที่
“แม่นางหลี่?”
ไป๋มู่เฉินที่ไม่รู้เรื่องราวก็ร้อนใจ รีบพลิกมือหยิบไข่มุกสีขาวนวลขนาดเท่าหัวแม่มือออกมา โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ยัดใส่มือของหล่านเยว่ “แม่นางหลี่ ลูกแก้วหลอมจิตนี้ช่วยให้ท่านรู้สึกดีขึ้นได้ รีบถือไว้”
ลูกแก้วหลอมจิต?
คนจากสำนักต่าง ๆ หนังตากระตุก นี่มันอาวุธวิญญาณระดับสูงสุดชัด ๆ!
ผู้อาวุโสอู๋ยิ่งร้อนใจจนอดไม่ได้ที่จะกระทืบเท้าอย่างลับ ๆ ไอ้หนุ่มตระกูลไป๋นี่ดูท่าทางฉลาด แต่ทำไมถึงได้ซื่อบื้อเช่นนี้ ลูกแก้วหลอมจิตไม่เพียงช่วยให้ผู้ฝึกตนเร่งการทำความเข้าใจพลังสวรรค์ปฐพีได้เร็วขึ้น แต่ยังช่วยหลอมรวมจิตสัมผัส ป้องกันสิ่งชั่วร้ายภายนอกมารุกราน การถือมันฝึกฝนย่อมได้ผลเป็นสองเท่า