ทว่า ผู้เฒ่าอวี้กลับยอมมอบสุราบุปผาหมื่นบุปผาให้หนึ่งขวด ช่างเกินความคาดหมายของพวกเขาจริง ๆ
สุราชั้นเลิศประจำสำนักหมื่นบุปผา เก็บเกี่ยวสมุนไพรและบุปผาวิญญาณนับหมื่นชนิดมาต้มกลั่น มีจำนวนน้อยยิ่ง สามารถรักษาอาการบาดเจ็บและบำรุงรากฐานได้ อีกทั้งสุราบุปผาหมื่นบุปผาหนึ่งขวดยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ผู้ฝึกตนที่ต่ำกว่าระดับราชันย์วิญญาณทะลวงผ่านไปอีกขั้นใหญ่ได้โดยตรง
ได้ยินว่าปันส่วนประจำปีของผู้ฝึกตนระดับผู้อาวุโสของสำนักหมื่นบุปผาก็มีเพียงสิบหยด ในขวดหยกเล็กนี้คงมีราวสามสิบถึงสี่สิบหยด
ปันส่วนสามถึงสี่ปี ลงทุนหนักจริง ๆ!
ผู้เฒ่าอวี้ภายนอกยิ้มแย้มไม่ใส่ใจต่อสายตาของพวกเขา แต่ในความเป็นจริง มือกลับสั่นเทา
ไม่เพียงเจ็บเนื้อ เจ็บไปถึงหัวใจตับไตเลยทีเดียว
แต่สุราบุปผาหมื่นบุปผาหนึ่งขวดย่อมมีค่ามากกว่าสิ่งของที่ทุกคนนำมามอบให้อย่างไรเสีย ฉีไป๋หลีคงลำบากใจไม่กล้าหยิบของที่ด้อยกว่าแก่นปีศาจสัตว์วายุมายาออกมา
"นี่เป็นของดี"
เสียงของศิษย์พี่ใหญ่ดังแว่วเข้ามาข้างหู
ในใจหล่านเยว่พลันกระจ่าง ศิษย์พี่ใหญ่ยังบอกว่าเป็นของดี เช่นนั้นก็ต้องเป็นของดีที่สุด
ขนแกะรอบนี้... คุ้มค่า!
แต่ปากกลับกล่าวอย่างถ่อมตนว่า "ผู้อาวุโสทุกท่านเกรงใจเกินไปแล้ว พวกเราถึงแม้จะต่างสำนักกัน แต่เส้นทางฝึกตนล้วนนำไปสู่หนทางเดียวกัน สุดท้ายแล้วก็เป็นพี่น้องครอบครัวเดียวกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกันย่อมเป็นเรื่องสมควร ผู้อาวุโสทุกท่านยังยืนกรานจะให้ของแทนคำขอบคุณอีก นี่... หล่านเยว่รู้สึกละอายใจยิ่งนัก"
"ควรให้ ควรให้" ผู้อาวุโสจากแต่ละสำนักกล่าวต่อเนื่อง ใบหน้าไม่เห็นความไม่เต็มใจแม้แต่น้อยอีกต่อไป มีแต่ความจริงใจเต็มเปี่ยม มองหล่านเยว่ราวกับมองรุ่นหลานในครอบครัว ดวงตาเต็มไปด้วยความเมตตาเอ็นดู
หล่านเยว่อดทอดถอนใจไม่ได้ ชีวิตช่างดั่งการแสดง ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับฝีมือการแสดงจริง ๆ!
"เมื่อผู้อาวุโสมอบให้ ผู้น้อยมิกล้าปฏิเสธ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หล่านเยว่ก็มีหน้าด้านรับไว้แต่เพียงเท่านี้" บนใบหน้างดงามของหล่านเยว่แสดงสีหน้าทั้งดีใจและตกใจ มือเท้ากลับว่องไวจัดเก็บสิ่งของทั้งหมดเข้ากระเป๋าอย่างรวดเร็ว ในใจเบิกบานราวกับดอกไม้ผลิบาน