หล่านเยว่ถอนหายใจยาวในใจ ต่อให้จัดการไม่ได้ก็ต้องลุย มิฉะนั้นมีแต่ทางตาย
แต่รอบรังมดสองลี้ไม่มีพืชขึ้นเลยสักต้น พวกเขาจะแอบเข้าไปได้อย่างไร
ขุดรูงั้นหรือ
เดี๋ยวก่อน... ขุดรู!
แววตาของหล่านเยว่เป็นประกาย ใต้ดินนอกจากสิ่งมีชีวิตใต้พิภพ ยังมีรากพืชอยู่นี่นา!
“ข้าลองดู!”
นางวางฝ่ามือแนบต้นไม้เล็กเรียวข้างกาย จุดแสงสีเขียวกระจ่างไหลออกจากมือนาง ซึมเข้าสู่ต้นไม้เล็ก
ต้นไม้เล็กที่เคยซบเซาจากการถูกต้นไม้ใหญ่รอบข้างกดทับ ราวกับได้กินยาบำรุงขนานเอก ใบเขียวชอุ่มราวกับจะหยดยาง รากใต้ดินยิ่งเติบโตอย่างรวดเร็ว
ทุกหนแห่งที่รากผ่าน หล่านเยว่สามารถ ‘เห็น’ สภาพใต้ดินได้อย่างชัดเจน
ไป๋มู่เฉินแววตาฉายแววประหลาดใจ แม่นางหลี่ช่างเป็นขุมทรัพย์จริง ๆ มีการแสดงออกที่เหนือความคาดหมายของเขาเสมอ
ระหว่างที่หล่านเยว่ตั้งใจสัมผัสใต้ดิน เขาก็ไม่ได้ว่างเว้น ออกสำรวจดูรอบ ๆ ด้วย
รากยิ่งหยั่งลึกลง หล่านเยว่ก็ยิ่งใจหาย
ปากทางเข้ารังมดอยู่ห่างออกไปสามลี้ แต่ใต้เท้าพวกเขาไม่ถึงสิบจั้งก็เป็นรังมด!
เหมือนกลุ่มวังขนาดมหึมา ทางเดินมากมายราวขนวัว มดตัวใหญ่เท่าหนูวิ่งขวักไขว่ไม่ขาดสาย พ่นตัวออกมาไม่หยุด หล่านเยว่ตามรากไปยังจุดกำเนิดของพวกมัน หยั่งรากลึกลงเรื่อย ๆ แต่นานแล้วก็ยังไม่ถึงก้นรังมด
ตามหลักการทั่วไป ราชินีมดจะหมอบอยู่ก้นรังออกไข่ แต่ก้นรังนี้ไม่รู้ว่าอยู่ไกลแค่ไหน พลังพิเศษของนางกลับใกล้หมดแล้ว
เหงื่อเม็ดละเอียดซึมออกมาจากหน้าผากของหล่านเยว่ ในห้วงสำนึกราวกับมีเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทง ความเจ็บปวดแหลมคมและต่อเนื่องพุ่งเข้าใส่ไม่หยุด