หนิงจิงโหรวถลึงตามองหลี่เซียงกั๋วอย่างขุ่นเคือง
หลี่เซียงกั๋วหมายความว่ายังไงกัน!
ก่อนหน้านี้พวกเขายังชมเธออยู่เลยว่าเป็นสาวที่สวยที่สุดในเมืองหลวง! ตำแหน่งนี้เปลี่ยนมือเร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?!
โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเซี่ยเฉิงหยวนแนะนำตัวเธอว่าเป็นแค่น้องสาวบ้านข้าง ๆ สีเลือดบนใบหน้าของเธอก็พลันซีดจางไปจนหมด แววตาที่มองเซี่ยเฉิงหยวนเต็มไปด้วยความน้อยใจ
พอมาตอนนี้ยังได้ยินเขาประกาศตรง ๆ ว่าผู้หญิงคนอื่นเป็นคู่หมั้นของเขา นี่ไม่ต่างจากการตอกมีดลงกลางใจเธออย่างโหดเหี้ยมอีกเล่ม!
แล้วเธอล่ะ! เธอเป็นอะไร! เป็นแค่น้องสาวบ้านข้าง ๆ อย่างนั้นหรือ!
แล้วการที่เธอไล่ตามเขามาตลอดหลายปีนั่นมันหมายความว่ายังไง?
ความโกรธในใจเธอพลันพุ่งขึ้นมาทันที
“พี่เซี่ยเฉิงหยวน คุณมีคู่หมั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน คุณ...คุณพูดจริงหรือเปล่า...คนที่บ้านคุณรู้แล้วหรือยัง แล้วฉันล่ะ ฉัน...ฉัน...”
เธอกัดริมฝีปากล่างอันอ่อนนุ่มเบา ๆ ดวงตาคลอหน่วยน้ำตา ราวกับถูกใครรังแกมา
ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นมีม่านหมอกปกคลุมอย่างรวดเร็ว คล้ายกับน้ำตาจะร่วงลงมาได้ทุกเมื่อ ท่าทางน่าสงสารจนผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องใจอ่อน
น่าเสียดายที่คนตรงหน้าเธอคือเซี่ยเฉิงหยวน ผู้เย็นชาไร้ความปรานีต่อใครก็ได้
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าเซี่ยเฉิงหยวนพลันหุบลง แขนที่โอบเสิ่นซูหลี่กระชับแน่นขึ้นอีกหลายส่วน แววตาที่มองหนิงจิงโหรวเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ
“หนิงจิงโหรว รู้จักวางตัวหน่อย เรื่องของผมต้องรายงานให้คุณฟังตั้งแต่เมื่อไหร่?”