ในตอนแรก
เสิ่นซูหลี่ศึกษาวิชาแพทย์ จุดประสงค์แรกเริ่มคือคิดค้นยารักษาบาดแผลชั้นเลิศสักชนิด เพื่อช่วยบรรเทาความเจ็บปวดทรมานจากบาดแผลและโรคภัยให้ทหารแนวหน้าและผู้ป่วย
แต่เมื่อได้ศึกษาอย่างลึกซึ้งขึ้น เธอก็ถูกศาสตร์อันกว้างใหญ่ลึกล้ำแขนงนี้ดึงดูดจนหมดใจ
โดยเฉพาะเรื่องสมุนไพรยา สมุนไพรชนิดเดียวกัน เมื่อนำไปใช้ร่วมกับสมุนไพรต่างชนิดกัน แม้ปริมาณจะแตกต่างเพียงนิดเดียว สรรพคุณก็เปลี่ยนแปลงไปได้ราวฟ้ากับเหว สามารถรับมือกับโรคภัยที่แปรเปลี่ยนได้สารพัด ทั้งช่วยชีวิตคนและทำร้ายคนได้
ความลี้ลับในศาสตร์นี้ทำให้เธอหลงใหล
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง เสิ่นซูหลี่ก็จะจมอยู่กับความเพลิดเพลินในการจำแนกสมุนไพรยา
ในหัวของเธอจดจำลักษณะและสรรพคุณของสมุนไพรไว้กว่าพันชนิดแล้ว แต่เมื่อเทียบกับศาสตร์การแพทย์แผนจีนทั้งหมด ก็เป็นเพียงหยดน้ำในมหาสมุทร
ขณะที่เสิ่นซูหลี่กำลังดำดิ่งอยู่ในโลกแห่งหนังสือ ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกคนจากด้านนอกกระชากเปิดอย่างหยาบคาย
เสียงแหลมเสียดหู หยาบคายไร้มารยาทดังแทงเข้ามา ขัดจังหวะความคิดของเธอจนกระเจิดกระเจิง
“บัดซบ! ผู้หญิงเลวคนนี้ใช่ไหมที่แย่งโควตาของฉันไป!”
“คอยดูเถอะ ฉันจะสั่งสอนเธอให้รู้ว่าแย่งที่กับฉันแล้วจะเจออะไร!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง ชายร่างอ้วนกลมคนหนึ่งก็ทุ่มกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พิเศษสองใบในมือลงกับพื้น เกิดเสียงดัง “โครม!”
เขาชูหมัดใหญ่เท่ากระสอบทราย สีหน้าดุดัน แล้วเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ใบหน้าของเสิ่นซูหลี่
หูของเสิ่นซูหลี่ขยับโดยสัญชาตญาณ คิ้วขมวดเล็กน้อย สายตากวาดผ่านกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ทั้งสองอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้ใครสังเกต