หัวใจของเจ้าหน้าที่บริการรถไฟหญิงกระตุกวูบ
นางรีบทักทายว่า “สหายหนุ่มสาว วางมีดลงเดี๋ยวนี้!”
เสิ่นซูหลี่เหมือนเพิ่งได้สติ หันไปยิ้มให้เจ้าหน้าที่บริการรถไฟหญิงอย่างหวาดผวาไม่หาย เจือความกระอักกระอ่วนอยู่เล็กน้อย
เห็นอีกฝ่ายจ้องมีดในมือเธอเขม็ง ท่าทางตึงเครียดราวกับพร้อมจะพุ่งเข้ามาแย่งได้ทุกเมื่อ เธอจึงหมุนข้อมือ ซ่อนมีดไว้ด้านหลังอย่างคล่องแคล่ว แล้วค่อยเอ่ยอธิบาย
“เอ่อ สหายเจ้าหน้าที่บริการรถไฟคะ มีดเล่มนี้เป็นอาวุธป้องกันตัวของฉัน ฉันไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามหรอกค่ะ คุณเอาไปไม่ได้นะคะ”
เจ้าหน้าที่บริการรถไฟหลิวได้ยินดังนั้นก็รู้สึกลำบากใจ
นี่เป็นอาวุธอันตรายอย่างแท้จริง บนรถไฟที่ผู้คนหนาแน่นเช่นนี้ หากเกิดความวุ่นวายที่ควบคุมไม่ได้ขึ้นในตู้โดยสาร ผลที่ตามมาย่อมไม่อาจคาดคิด
แต่เธอก็ได้ยินเฟิงเถียจวินเล่าว่า สหายหญิงคนนี้มีสถานะพิเศษ เป็นวีรบุรุษที่เคยสร้างคุณูปการใหญ่หลวง จึงไม่สะดวกจะใช้วิธีบังคับแบบเดียวกับผู้โดยสารทั่วไป
เธอทำได้เพียงประคองสถานการณ์ไว้ก่อน แล้วหันไปตะโกนทางด้านนอก
“ข้างในไม่มีอะไรแล้ว พวกคุณเข้ามาได้”
เฟิงเถียจวินกับตำรวจขี่สองนายเฝ้าอยู่ตรงประตู ไม่ให้ผู้โดยสารคนอื่นแอบมอง พอได้ยินเสียงจึงกล้าชะโงกหน้าเข้าไปด้านใน
ด้านในมีพื้นที่แคบ มองปราดเดียวก็เห็นทั่ว
เฟิงเถียจวินเห็นเสิ่นซูหลี่ปลอดภัยดี ส่วนผู้ก่อเรื่องสองคนที่เมื่อครู่ยังวางอำนาจ กลับคุกเข่าอยู่บนพื้นราวกับไก่แพ้ศึก เขาจึงถอนหายใจโล่งอกอย่างหนัก
เขารีบนำตำรวจขี่สองนายพุ่งเข้าไป ยืนประกบซ้ายขวาควบคุมตัวสามีภรรยาที่ทรุดกองอยู่กับพื้น