บ่ายสองโมง ทั้งหกคนกำลังฝึกซ้อมด้วยตัวเองรอบแรกหลังพักกลางวัน ยังไม่ทันซ้อมเสร็จ ประตูห้องฝึกก็ถูกผลักเปิดออกโดยไม่มีสัญญาณเตือน
ฉินสวี่เดินเข้ามาในชุดซ้อมสีดำเรียบ ๆ
เขายกมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนไม่ต้องหยุด ก่อนเดินไปยืนตรงที่ว่างข้างผนังกระจก แล้วมองทั้งหกคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย
บรรยากาศในห้องฝึกตึงเครียดขึ้นมาทันที
ท่าทางของซีจิ่งเยว่ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะต่อท่ากลับได้อย่างรวดเร็ว
เจียงตู้ไม่ได้รับผลกระทบ ยังคงฝึกซ้อมจนจบรอบตามจังหวะที่คุ้นเคย
“มาตรวจแบบกะทันหันเหรอครับ?” หลังจบการซ้อม เซินสวี่ลองเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
“อืม” ฉินสวี่ตอบรับ ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม สายตาค่อย ๆ กวาดมองทั้งหกคน “เต้นเพลง ‘กลอรี่’ พร้อมกันหนึ่งรอบ ฉันจะดูว่าตอนนี้พวกคุณทำได้สมบูรณ์แค่ไหน”
ทั้งหกคนมองหน้ากัน ต่างก็ยังมึนงงอยู่บ้าง
แต่ไม่นานก็ได้สติ สวี่ชิงเหย่เดินไปเปิดเพลง เมื่อเสียงอินโทรดังขึ้น ร่างทั้งหกก็เริ่มขยับแทบจะพร้อมกัน
เดิมทีฉินสวี่แค่มาตรวจชั้นเอตามขั้นตอนของรายการ ส่วนเมนเทอร์คนอื่น ๆ ก็แยกย้ายกันไปตรวจชั้นที่เหลือ
ตามความคิดของเขา แค่ดูวิดีโอเดี่ยวในวันพรุ่งนี้ก็รู้แล้วว่าตลอดสองวันนี้ใครตั้งใจฝึกบ้าง ไม่จำเป็นต้องแวะมาตรวจระหว่างที่กำลังซ้อม
เผลอ ๆ การโผล่มาทำให้ตกใจอาจส่งผลตรงกันข้าม กลายเป็นสร้างความกดดันให้เทรนนี่ที่จิตใจไม่มั่นคงเสียเปล่า